ΙΟΥΛΙΟΣ Ζ
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ (ΙΕΡΟ)ΜΑΡΤΥΣ
Α Κ Ο Λ Ο Υ Θ Ι Α
Ποίημα Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
.jpg)
ΕΝ Τῼ ΜΙΚΡῼ ΕΣΠΕΡΙΝῼ
Εἰς τό· Κύριε ἐκέκραξα, ἱστῶμεν στίχους δ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια· Ἦχος δ΄. Ἔδωκας σημείωσιν.
Ἤθλησας Εὐάγγελε, περικλεῶς δι’ ἀγάπησιν, τοῦ Θεοῦ Παντοκράτορος, Ὃν καθωμολόγησας, ἔμπροσθεν τυράννων, ἄχρις ἐκτομῆς σου, τῆς πανιέρου κεφαλῆς, καὶ τῆς ἀφθίτου ἀγαλλιάσεως, μετέσχες ὡς ἀήττητος, Μάρτυς ἡμῶν θείας πίστεως, συγχορεύειν ἀείποτε, τῶν Ἀγγέλων τοῖς τάγμασι.
Θεῖον Εὐαγγέλιον, τῆς πολιτείας σου γνώμονα, ἔχων μάκαρ Εὐάγγελε, ὁδῷ ἠκολούθησας, τῆς ὁμολογίας, τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων, καὶ δι’ Αὐτὸν ἀθλητικῶς, ἐν τῷ σταδίῳ ἀγωνισάμενος, ἐτέλεσας τὸν βίον σου, καὶ ἀμαράντινον στέφανον, οὐρανόθεν ἀπείληφας, καλλιμάρτυς περίδοξε.
Τμῆσιν καθυπέμεινας, τῆς κεφαλῆς σου Εὐάγγελε, τῆς τιμίας στεῤῥόψυχε, ἣν ξίφει ὑπέκλινας, εὐθαρσῶς δημίου, Μάρτυς καρτερόφρον, ὡς ἐνιαύσιος ἀμνός, καὶ ἱερεῖον ὡς ἐθελόθυτον· διό σε μακαρίζοντες, μελισταγέσιν ἐν ᾄσμασι, τὴν ὑπέρτιμον μνήμην σου, ἑορτάζομεν σήμερον.
Ἔδραμες ὡς ἔλαφος, ἐπὶ πηγὴν τὴν οὐράνιον, ἀφθαρτότητος νάματα, πιεῖν Μάρτυς ἄριστε, πρώταθλε σταδίου, ὁ πεφοινιγμένος, ταῖς τῶν αἱμάτων σου ῥοαῖς, καὶ μαρτυρίου σου θείου στίγμασιν, ἠγλαϊσμένος ἔνδοξε, καλλιμαρτύρων ἀκρώρεια, στεφηφόρε Εὐάγγελε, τῶν σκηνῶν πόλου ἔνοικε.
Δόξα. Ἦχος β΄.
Τὸν πρόσκαιρον βίον σποδὸν λογιζόμενος, καὶ τὰς ἀπειλὰς τῶν τυράννων μὴ πτοούμενος, ὑπὲρ Χριστοῦ τῆς ἀληθείας ἔπαθες Εὐάγγελε, καὶ Μαρτύρων χοροῖς συνηρίθμησαι· ὅθεν σήμερον τὴν μνήμην σου πανευλαβῶς ἑορτάζοντες, καὶ τὰ κατορθώματά σου μεγαλύνοντες, τὰς πρὸς Κύριον λιτάς σου αἰτούμεθα, τὸν παρέχοντα κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς Σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.
Ἀπόστιχα. Ἦχος β΄. Οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ.
Ξίφει μαρτυρικῷ, ἀποτμηθεὶς τὴν κάραν, Εὐάγγελε ἐδέξω, παρὰ τοῦ εὐϊλάτου, Κυρίου στέφος ἄφθαρτον.
Στ.: Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ.
Χαῖρε πρωταθλητά, Εὐάγγελε σταδίου, ὁ καθελὼν τὸ θράσος, ἐνστάσει σου γενναίᾳ, ἀπίστων ὁμηγύρεως.
Στ.: Τοῖς Ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ Αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος.
Πρέσβευε τῷ Θεῷ, ὑπὲρ ἡμῶν ἀπαύστως, Εὐάγγελε τῶν πίστει, τιμώντων σου τὴν μνήμην, τὴν ὄντως πανσεβάσμιον.
Δόξα. Τριαδικόν.
Δόξα Σοι ὁ Θεός, ἐνδόξου Εὐαγγέλου, τοῦ Μάρτυρος σταδίου, Τριὰς ὑπεραγία, ἀχώριστε καὶ ἄχρονε.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Φρούρει διηνεκῶς, σοὺς δούλους Θεοτόκε, τοὺς σὲ ὑμνολογοῦντας, μεσίτριαν ὡς κόσμου, θερμὴν Εὐαγγελίστρια.
Νῦν ἀπολύεις. Τρισάγιον
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τῇ ἀκμῇ τῆς μαχαίρας σεμνῶς ὑπέκλινας, τὴν κεφαλήν σου στεῤῥόφρον, Μαρτύρων εὖχος λαμπρόν, πίστιν εὐαγγελιζόμενος τὴν σῴζουσαν, πρὸ τῶν ἀπίστων ἀθλητά, τοῦ σταδίου ἀριστεῦ, Εὐάγγελε καὶ θεόθεν, εἴληφας χάριν πρεσβεύειν, Χριστῷ ὑπὲρ τῶν εὐφημούντων σε.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον
Χαῖρε πύλη Κυρίου ἡ ἀδιόδευτος, χαῖρε τεῖχος καὶ σκέπη τῶν προστρεχόντων εἰς σέ, χαῖρε ἀχείμαστε λιμὴν καὶ Ἀπειρόγαμε, ἡ τεκοῦσα ἐν σαρκὶ τὸν Ποιητὴν σου καὶ Θεόν, πρεσβεύουσα μὴ ἐλλείπῃς, ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων, καὶ προσκυνούντων τὸν Τόκον σου.
Ἀπόλυσις.
ΕΝ Τῼ ΜΕΓΑΛῼ ΕΣΠΕΡΙΝῼ
Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως, ὁ Προοιμιακός, καὶ τό· Μακάριος ἀνήρ. Εἰς δὲ τό· Κύριε ἐκέκραξα, ἱστῶμεν στίχους στ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια· Ἦχος δ΄. Ἔδωκας σημείωσιν.
Κλῆσιν ὡμολόγησας, πρὸ τῶν ἀπίστων Εὐάγγελε, τοῦ Θεοῦ Παντοκράτορος, καὶ χαίρων ὑπέμεινας, τὴν ἀκμὴν τοῦ ξίφους, τοῦ ἀποταμόντος, σὴν πανολβίαν κεφαλήν, καλλιμαρτύρων, ἀλκίμων πρόβολε, καὶ ἐπηρμένον φρύαγμα, τῶν ἀσεβούντων ἐπάτησας, τοῖς ποσὶ σῆς ἐνστάσεως, καὶ ἀρίστης ἀθλήσεως.
Μάρτυς ἀκατάβλητε, τῆς εὐσεβείας Εὐάγγελε, γενναιότητος αὔγασμα, φωτὶ σῆς ἀθλήσεως, καὶ στεῤῥοψυχίας, ηὔγασας τοὺς δήμους, τῶν χριστωνύμων ἀληθῶς, καὶ τῶν ἀπίστων ἔλυσας ζόφωσιν· διό σε μακαρίζοντες, ὡς ἀριστείας ὑπόδειγμα, τὸν Δεσπότην δοξάζομεν, Ἰησοῦν σὲ δοξάσαντα.
Ὕμνων καταστέφομεν, μελισταγῶν πάντες ἄνθεσι, τὴν ὑπέρτιμον μνήμην σου, Εὐάγγελε πάντιμε, κλέϊσμα Μαρτύρων, ὁ καθυπομείνας, ἀκμὴν τοῦ ξίφους ἀκλινῶς, ὥσπερ ἀσώματος μάκαρ ἄνθρωπος· διὸ καὶ κατηξίωσαι, Ἀγγέλοις συνεπαγάλλεσθαι, οὐρανῶν ἐν σκηνώμασι, καλλιμάρτυς περίδοξε.
Ἔχων ἐν καρδίᾳ σου, ἐνθρονισμένον τὸν Κύριον, ὡς τοῦ κόσμου Παντάνακτα, Αὐτῷ εὐηρέστησας, σῇ ὁμολογίᾳ, καὶ τῇ σῇ ἀθλήσει, ἐν ᾗ ὑπέμεινας στεῤῥῶς, ἀκμὴν τοῦ ξίφους ἐχθρῶν Εὐάγγελε, Μαρτύρων ἀγαλλίαμα, στεφανηφόρε ἀήττητε, ὁ μετέχων λαμπρότητος, τῆς ἐν θείοις σκηνώμασι.
Μνήμην σου τὴν πάντιμον, καὶ λαμπροφόρον Εὐάγγελε, ἑορτάζοντα σήμερον, πιστῶν τὰ συστήματα, μακαρίζομέν σε, ὡς Μαρτύρων γέρας, καὶ ἀθλοφόρων καλλονήν, τροπαιοφόρε σταδίου πρώταθλε, ὁ μεγαλύνας ὄνομα, τοῦ εὐϊλάτου Παντάνακτος, τῇ εὐτόλμῳ ἀθλήσει σου, καὶ αἱμάτων σου χεύμασι.
Δεῦτε μελῳδήσωμεν, τὸν ἀθλοφόρον Εὐάγγελον, τοῦ Χριστοῦ φίλον γνήσιον, Οὗ κλῆσιν τὴν πάνσεπτον, ἄθλοις μαρτυρίου, καὶ αἱμάτων ῥείθροις, ἐξ ἐκτομῆς τῆς κεφαλῆς, αὐτοῦ τῆς θείας, τρανῶς ἐκράτυνε, βοῶντες· Χαῖρε πρώταθλε, σταδίου τρόπαιον πίστεως, ὁ ἐγείρας περίλαμπρον, ἀσεβούντων πρὸ βήματος.
Δόξα. Ἦχος πλ. β΄.
Eὐαγγελιζόμενος τὴν διασῴζουσαν χριστιανικὴν πίστιν, στόματι ἀνδρείῳ καὶ ψυχῇ γενναίᾳ, ὡδηγήθης εἰς μαρτύριον Εὐάγγελε θεσπέσιε· φέρων οὖν τὰ στίγματα τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ σώματί σου, καὶ λελουσμένοις τοῖς ἰδίοις σου αἵμασιν, ἀπῆλθες ὑπαντῆσαι ᾯ ἠγάπησας Κυρίῳ, τῷ παρέχοντι πᾶσιν εὐχαῖς σου, τὸ μέγα καὶ πλούσιον ἔλεος.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον
Τίς μὴ μακαρίσει σε, Παναγία Παρθένε; τίς μὴ ἀνυμνήσει σου τὸν ἀλόχευτον τόκον; ὁ γὰρ ἀχρόνως ἐκ Πατρὸς ἐκλάμψας Υἱὸς μονογενής, ὁ αὐτὸς ἐκ σοῦ τῆς Ἁγνῆς προῆλθεν, ἀφράστως σαρκωθείς, φύσει Θεὸς ὑπάρχων, καὶ φύσει γενόμενος ἄνθρωπος δι' ἡμᾶς, οὐκ εἰς δυάδα προσώπων τεμνόμενος, ἀλλ' ἐν δυάδι φύσεων, ἀσυγχύτως γνωριζόμενος. Αὐτὸν ἱκέτευε, σεμνὴ παμμακάριστε, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Εἴσοδος. Φῶς ἱλαρόν. Προκείμενον τῆς ἡμέρας καὶ τὰ Ἀναγνώσματα.
Προφητείας Ἡσαΐου τὸ ἀνάγνωσμα (Κεφ. ΜΓ΄ 9-14)
Τάδε λέγει Κύριος· πάντα τὰ ἔθνη συνήχθησαν ἅμα, καὶ συναχθήσονται ἄρχοντες ἐξ αὐτῶν. τίς ἀναγγελεῖ ταῦτα; ἢ τὰ ἐξ ἀρχῆς τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν; ἀγαγέτωσαν τοὺς μάρτυρας αὐτῶν καὶ δικαιωθήτωσαν καὶ εἰπάτωσαν ἀληθῆ. Γίνεσθέ μοι μάρτυρες, καὶ ἐγὼ μάρτυς, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ ὁ παῖς μου, ὃν ἐξελεξάμην, ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε καὶ συνῆτε ὅτι ἐγώ εἰμι. ἔμπροσθέν μου οὐκ ἐγένετο ἄλλος Θεὸς καὶ μετ᾿ ἐμὲ οὐκ ἔσται. Ἐγὼ ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ ὁ σῴζων. Ἐγὼ ἀνήγγειλα καὶ ἔσωσα, ὠνείδισα καὶ οὐκ ἦν ἐν ὑμῖν ἀλλότριος. ὑμεῖς ἐμοὶ μάρτυρες καὶ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός. Ἔτι ἀπ᾿ ἀρχῆς καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκ τῶν χειρῶν μου ἐξαιρούμενος· ποιήσω, καὶ τίς ἀποστρέψει αὐτό; Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ λυτρούμενος ὑμᾶς, ὁ ἅγιος τοῦ Ἰσραήλ.
Σοφίας Σολομῶντος τὸ Ἀνάγνωσμα. (Κεφ. γ', 1-9).
Δικαίων ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος. Ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι, καὶ ἐλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν καὶ ἡ ἀφ' ἡμῶν πορεία σύντριμμα, οἱ δέ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ. Καὶ γὰρ ἐν ὄψει ἀνθρώπων ἐὰν κολασθῶσιν, ἡ ἐλπὶς αὐτῶν ἀθανασίας πλήρης. Καὶ ὀλίγα παιδευθέντες, μεγάλα εὐεργετηθήσονται, ὅτι ὁ Θεὸς ἐπείρασεν αὐτοὺς καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἀξίους ἑαυτοῦ. Ὡς χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν αὐτοὺς καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς. Καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀναλάμψουσι καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται. Κρινοῦσιν ἔθνη καὶ κρατήσουσι λαῶν, καὶ βασιλεύσει αὐτῶν Κύριος εἰς τοὺς αἰῶνας. Οἱ πεποιθότες ἐπ' αὐτῷ συνήσουσιν ἀλήθειαν, καὶ οἱ πιστοὶ ἐν ἀγάπῃ προσμενοῦσιν αὐτῷ, ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ.
Σοφίας Σολομῶντος τὸ Ἀνάγνωσμα. (Κεφ. γ.' 15.)
Δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν, καὶ ἡ φροντὶς αὐτῶν παρὰ Ὑψίστῳ. Διὰ τοῦτο λήψονται τὸ βασίλειον τῆς εὐπρεπείας, καὶ τὸ διάδημα τοῦ κάλλους ἐκ χειρὸς Κυρίου· ὅτι τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ σκεπάσει αὐτούς, καὶ τῷ βραχίονι ὑπερασπιεῖ αὐτῶν. Λήψεται πανοπλίαν τὸν ζῆλον αὐτοῦ, καὶ ὁπλοποιήσει τὴν κτίσιν εἰς ἄμυναν ἐχθρῶν. Ἐνδύσεται θώρακα, δικαιοσύνην, καὶ περιθήσεται κόρυθα, κρίσιν ἀνυπόκριτον. Λήψεται ἀσπίδα ἀκαταμάχητον, ὁσιότητα· ὀξυνεῖ δὲ ἀπότομον ὀργὴν εἰς ῥομφαίαν. Συνεκπολεμήσει αὐτῷ ὁ κόσμος ἐπὶ τοὺς παράφρονας. Πορεύσονται εὔστοχοι βολίδες ἀστραπῶν, καὶ ὡς ἀπὸ εὐκύκλου τόξου τῶν νεφῶν, ἐπὶ σκοπὸν ἁλοῦνται, καὶ ἐκ πετροβόλου θυμοῦ πλήρεις ῥιφήσονται χάλαζαι. Ἀγανακτήσει κατ' αὐτῶν ὕδωρ θαλάσσης· ποταμοὶ δὲ συγκλύσουσιν ἀποτόμως. Ἀντιστήσεται αὐτοῖς πνεῦμα δυνάμεως, καὶ ὡς λαῖλαψ ἐκλικμήσει αὐτούς, καὶ ἐρημώσει πᾶσαν τὴν γῆν ἀνομία, καὶ ἡ κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστῶν. Ἀκούσατε οὖν βασιλεῖς, καὶ σύνετε· μάθετε δικασταὶ περάτων γῆς· ἐνωτίσασθε οἱ κρατοῦντες πλήθους, καὶ γεγαυρωμένοι ἐπὶ ὄχλοις ἐθνῶν ὅτι ἐδόθη παρὰ Κυρίου ἡ κράτησις ὑμῖν, καὶ ἡ δυναστεία παρὰ Ὑψίστου.
Λιτή. Ἦχος α’.
Τὸν προασπιστὴν ἀρχῶν τοῦ Εὐαγγελίου, εὐσέβειαν εὐαγγελιζόμενον ἐνώπιον ἀσεβούντων, Εὐάγγελον τὸν καλλιμάρτυρα τιμήσωμεν, ὡς ἀριστέα σταδίου οὕτω λέγοντες· Ὁ ξίφει ἐνστάσεώς σου ταμὼν ἐχθρῶν τὸ φρύαγμα, καὶ ξίφει αὐτῶν θανὼν μιαιφόνῳ, μὴ παύσῃ Χριστὸν ἡμῖν ἱλεούμενος, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ τὴν ἁγίαν μνήμην σου.
Ἦχος β΄.
Μαρτύρων τὴν καλλονὴν καὶ ἀριστέων σταδίου τὸν διάκοσμον, ἐν κατανύξει ἐπαινέσωμεν πάντες οἱ φιλέορτοι, ὡς πρόβολον εὐσεβείας καὶ ὑπόδειγμα ἀνδρείας κράζοντες· Εὐάγγελε Μάρτυς ἀήττητε, ὁ παῤῥησίᾳ Χριστὸν ὁμολογήσας, καὶ ὡς ἀμνὸς σφαγεὶς ἐθελόθυτος, τοῦ Κυρίου τῆς δόξης μὴ παύσῃ δεόμενος, ὑπὲρ τῶν τιμώντων τὴν ἀεισέβαστον μνήμην σου.
Ἦχος γ΄.
Ἀθλητικῶς τελέσας τὸν ἀγῶνα, στεφάνων νίκης ἀϊδίου κατηξίωσαι, καὶ μέτοχος ἐγένου χαρᾶς τῆς ἀτελευτήτου Εὐάγγελε· ὅθεν τὴν μνήμην σου σήμερον ἑορτάζοντες, ὡς νομίμως ἀγωνισάμενον καὶ καλῶς στεφανωθέντα τιμῶμέν σε, τὸν πρεσβεύοντα Κυρίῳ ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Δόξα. Ἦχος δ΄.
Τῇ ἀκμῇ τῶν λόγων σου ἔσχισας ἀθεΐας τὸ χειρόγραφον,ὁ τῇ ἀκμῇ τοῦ ξίφους ἀποκτανθεὶς Εὐάγγελε, τῆς εὐσεβείας διδάσκαλε καὶ τῆς ἀληθείας ὑφηγῆτορ· μεταστὰς οὖν διὰ μαρτυρίου πρὸς τὰ οὐράνια σκηνώματα, Ἀγγέλοις αἰωνίως συνεπαγάλλεσθαι, μὴ παύσῃ δεόμενος τοῦ Κυρίου, ὑπὲρ τῶν νομίμως ἀγωνιζομένων, καὶ τιμώντων ἐκθύμως σὴν ἄθλησιν.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ἐκ παντοίων κινδύνων τοὺς δούλους σου φύλαττε εὐλογημένη Θεοτόκε, ἵνα Σὲ δοξάζομεν, τὴν ἐλπίδα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Εἰς τὸν Στίχον, Προσόμοια. Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις, ἀσκητικῶν.
Χαίροις, τῆς εὐσεβείας φωστήρ, Εὐαγγελίου τῶν ἀρχῶν ὁ ὑπέρμαχος, ἐν στίβῳ ὁ ἀριστεύσας, καὶ μεγαλύνας Χριστοῦ, ὄνομα τὸ θεῖον, καὶ πανάχραντον, Εὐάγγελε πάντιμε, ἀθεότητος σύντριμμα, ὁ καταισχύνας, τῇ εὐτόλμῳ ἐνστάσει σου, καὶ ἀθλήσει σου, ἀσεβεῖς καὶ παράφρονας, κλέϊσμα θείας πίστεως, ἀνδρείας ὑπόδειγμα, τῆς γενναιότητος φάρε,καὶ ἀριστείας ὑπέρφωτε, φανὲ μαρτυρίου, ταῖς ἀκτῖσί σου ἀπίστων, ὁ λύσας ζόφωσιν.
Στ.: Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ.
Χαίροις, τῶν ἀθλητῶν καλλονή, ὁ μὴ φεισάμενος οἰκείου σου αἵματος, Εὐάγγελε καρτερόφρον, καὶ ὑποκλίνας ἀκμῇ, ξίφους κεφαλήν σου, τὴν ὑπέρτιμον, πιστῶν ὁμηγύρεως, τιμαλφὲς σεμνολόγημα, ἀπίστων μένος, Ἐκκλησίας διάκοσμε, καὶ καλλίνικε, τροπαιοῦχε τοῦ σκάμματος, τῆς εὐγενοῦς ἀθλήσεως, θεόθεν ὁ δύναμιν, λαβὼν καὶ ῥώμην Κυρίου, ὁμολογῆσαι τὸ ὄνομα, πρὸ βήματος στίφους, παρανόμων καὶ ἀπίστων, τρανῶς ἀοίδιμε.
Στ.: Τοῖς Ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ Αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος.
Μνήμην, ἐπιτελοῦντες λαμπρῶς, τοῦ ἀηττήτου Εὐαγγέλου φιλέορτοι, καὶ ὕμνοις μελισταγέσιν, αὐτοῦ τιμῶντες φαιδρῶς, ἄθλησιν τὴν θείαν, καὶ πανσέβαστον, ἐν ᾗ καθυπέμεινε, τὴν ἀκμὴν ξίφους ἄσμενος, αὐτὸς ὡς ἄλλου, Μάρτυς ἄριστε πάσχοντος, ἀνακράζομεν· Θείας πίστεως ἔρεισμα, στήριζε τοὺς ὑμνοῦντάς σε, εἰς πᾶσαν ἀλήθειαν,καὶ ἐπευλόγει ἐξ ὕψους, τῆς σῆς εὐκλείας τοὺς μέλποντας, σὴν ἔνστασιν μάκαρ, κατενώπιον ἀπίστων, ἐχθρῶν πολύαθλε.
Δόξα. Ἦχος πλ. δ΄.
Τὸν ἀπηνῶς ὡς ἀμνὸν σφαγιασθέντα, διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Ἀμνοῦ τοῦ αἵροντος τοῦ κόσμου τὰς ἁμαρτίας, Εὐάγγελον εὐφημήσωμεν τὸν Μάρτυρα ἐν κατανύξει ψάλλοντες· Ὁ Χριστὸν παῤῥησίᾳ ὁμολογήσας, καὶ δι’ Αὐτὸν ἀποκτανθεὶς ξίφει, ἵνα σὺν Αὐτῷ ἀπολαύσῃ ζωῆς αἰωνίου, ἀξίωσον καὶ ἡμᾶς τῆς σὺν Αὐτῷ ἀγαλλιάσεως, τοὺς ἑορτάζοντας πόθῳ αὐτοῦ μνήμην τὴν ἀεισέβαστον.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Δέσποινα πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.
Νῦν ἀπολύεις. Τρισάγιον
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τῇ ἀκμῇ τῆς μαχαίρας σεμνῶς ὑπέκλινας, τὴν κεφαλήν σου στεῤῥόφρον, Μαρτύρων εὖχος λαμπρόν, πίστιν εὐαγγελιζόμενος τὴν σῴζουσαν, πρὸ τῶν ἀπίστων ἀθλητά, τοῦ σταδίου ἀριστεῦ, Εὐάγγελε καὶ θεόθεν, εἴληφας χάριν πρεσβεύειν, Χριστῷ ὑπὲρ τῶν εὐφημούντων σε.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον
Χαῖρε πύλη Κυρίου ἡ ἀδιόδευτος, χαῖρε τεῖχος καὶ σκέπη τῶν προστρεχόντων εἰς σέ, χαῖρε ἀχείμαστε λιμὴν καὶ Ἀπειρόγαμε, ἡ τεκοῦσα ἐν σαρκὶ τὸν Ποιητὴν σου καὶ Θεόν, πρεσβεύουσα μὴ ἐλλείπῃς, ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων, καὶ προσκυνούντων τὸν Τόκον σου.
Ἀπόλυσις.
ΕΝ Τῼ ΟΡΘΡῼ
Μετὰ τὴν α΄ Στιχολογίαν, Κάθισμα. Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου, Σωτήρ.
Ὑπέρφωτε λαμπτήρ, εὐψυχίας καὶ θάῤῥους, Εὐάγγελε στεῤῥέ, ἀστραπαῖς σῆς ἀνδρείας, καὶ σῆς γενναιότητος, ἐκπυρσεύμασιν ηὔγασας, τὴν ὑφήλιον, ἀνευφημοῦσαν σοὺς ἄθλους, καὶ τιμῶσάν σου, τὴν πανακήρατον μνήμην, ψαλμοῖς τε καὶ ᾄσμασι.
Δόξα. Τὸ αὐτό. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Χορείας εὐσεβῶν, ἀντιλῆπτορ Παρθένε, ἐπάκουσον ἡμῶν, σοῦ θερμῶς δεομένων, καὶ πᾶσι κατάπεμψον, τοῦ Υἱοῦ σου τὸ ἔλεος, τὸ ἀμέτρητον, ἐπὶ τοὺς σὲ ἀνυμνοῦντας, ὡς προσφύγιον, Εὐαγγελίστρια κόσμου, ἐν βίου στενώσεσι.
Μετὰ τὴν β΄ Στιχολογίαν Κάθισμα. Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Εὐαγγελιζόμενος, Χριστὸν ὡς μόνον Θεόν, ἀπίστων πρὸ βήματος, τοῦ μαρτυρίου ὁδόν, προθύμως διήνυσας, ἔνδοξε καλλιμάρτυς, εὐτολμίας ἀκρότης, στέφανον οὐρανόθεν, ὁ λαβὼν ἀφθαρσίας,Εὐάγγελε· διὸ εὐλαβῶς, μνήμην σου σέβομεν.
Δόξα. Τὸ αὐτό. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Παρθένε Θεόνυμφε, Μῆτερ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, μὴ παύσῃ στηρίζουσα, σῇ βακτηρίᾳ εὐχῶν, τοὺς σὲ μεγαλύνοντας, ᾄσμασι καθ’ ἑκάστην, καὶ ἐν πίστει βοῶντας· Χαῖρε Θεογεννῆτορ, κλονουμένων ἐν βίῳ, θεμέλιον στεῤῥὸν ἀγαθή, Εὐαγγελίστρια.
Μετὰ τὸν Πολυέλαιον, Κάθισμα. Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.
Σταδίου πρώταθλε, στεῤῥὲ Εὐάγγελε, καθάπερ σφάγιον, ὁ κλίνας κάραν σου, ἀκμῇ τοῦ ξίφους ἐχθρικῇ, εὐτόλμως ὁμολογοῦσαν, ὄνομα τὸ ἅγιον, τοῦ Θεοῦ Παντοκράτορος, σκέπε καὶ ἁγίαζε τοὺς πιστῶς σοι προστρέχοντας, καὶ μνήμην σου τιμῶντας ἐν ὕμνοις, Μάρτυς ἀνδρείας κοσμιότης.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Τὴν σκοτισθεῖσάν μου, ψυχὴν καταύγασον, φωτὶ τῆς χάριτος, τοῦ θείου Τόκου σου, ἁγνὴ Παρθένε Μαριάμ, ἐλπὶς τῶν ἀπηλπισμένων, καὶ ἀχλὺν ἀπέλασον, τῶν ἀπείρων πταισμάτων μου, ὅπως εὕρω ἔλεος ἐν τῇ ὥρᾳ τῆς Κρίσεως, καὶ πόθῳ ἀσιγήτως βοῶ σοι· Χαῖρε ἡ Κεχαριτωμένη.
Εἶτα, οἱ Ἀναβαθμοί· τὸ α΄ Ἀντίφωνον τοῦ δ΄ ἤχου.
Προκείμενον: Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ.
Στ.: Τοῖς Ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ Αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος.
Εὐαγγέλιον· Κατὰ Ἰωάννην (Κεφ. ιε΄ 17 -ιστ΄ 2 ): Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν... Ὅρα τὸ εἰς τὴν Λειτουργίαν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.
Ὁ Ν΄ Ψαλμός.
Δόξα: Ταῖς τοῦ Ἀθλοφόρου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον,...
Καὶ νῦν: Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον,...
Ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. β΄. Στ.: Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με, ὁ Θεός...
Χριστὸν εὐαγγελιζόμενος ἐνώπιον ἀπίστων, καὶ ἀποῤῥίπτων αὐτῶν τὰς κολακείας, ὡς σφάγιον ξίφει τὴν κεφαλὴν ἀπετμήθης, Εὐάγγελε καλλιμάρτυς· ὅθεν τὴν μνήμην σου σήμερον ἑορτάζοντες, καὶ τὴν ἀριστείαν σου μεγαλύνοντας, τὰς εὐχάς σου ἐκδεχόμεθα, πρὸς χαρὰν ἀστασίαστον καὶ ζωὴν τὴν αἰώνιον.
Εἶτα οἱ Κανόνες· ὁ Κανὼν τῆς Παναγίας, καὶ τοῦ (ἱερο)μάρτυρος οὗ ἡ Ἀκροστιχίς: Καλλιμάρτυρος Εὐαγγέλου μελῴδημα. Χ. Μ.
ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ἁρματηλάτην Φαραώ.
Καλλιμαρτύρων εὐσθενῶν κοσμήτορος, τὴν ἀρετὴν ἐπαινῶν, Εὐαγγέλου θείου, πίστει ἐναθλήσαντος, στεῤῥῶς καὶ ὑπομείναντος, ὡς ἀμνοῦ ξίφους τρῶσιν, ὑμνῶ τὴν μνήμην τὴν πάνσεπτον, εὐλαβῶς εὐτάκτοις μελίσμασι.
Ἀνδρειοφρόνως μηχανὰς ἐπάτησας, ἀπίστων Ἄγαρ υἱῶν, ψυχικῷ σου σθένει, θαυμαστῷ Εὐάγγελε, καὶ ξίφει κάραν ἔκλινας, τῶν ἀπίστων σεπτήν σου, τῶν ἀθλοφόρων γενόμενος, πρότυπον καὶ κλέϊσμα πίστεως.
Λελαμπρυσμένος σῶν αἱμάτων χεύμασιν, ἀπῆλθες Μάρτυς στεῤῥέ, τῷ ἀγωνοθέτῃ, ὑπαντῆσαι Κτίσαντι, ἐν δώμασιν Εὐάγγελε, ἀφθαρσίας τῷ δόντι, σοὶ ἀμαράντινον στέφανον, εὐσθενοῦς καὶ θείας ἀθλήσεως.
Θεοτοκίον.
Λιμὴν ὑπάρχεις οἰκετῶν σου ἄκλυστος, Θεογεννῆτορ σεμνή, τῶν θαλαττευόντων, ἐν τοῦ βίου κλύδωσι, καὶ ὅρμος ἀκλυδώνιστος, τῶν ἐν δίναις στενόντων, Μῆτερ Εὐαγγελίστρια, ἡ πιστοῖς γαλήνην βραβεύουσα.
ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ἱερεῖον ὡς θεῖον, καὶ ὡς ἀμνὸς ἄμωμος, κεφαλὴν ὑπέκλινας ξίφει, σοῦ τὴν πανίερον, τῶν ἀσεβούντων σεμνῶς, καὶ ἀθλοφόρων ἐν πόλῳ, δήμοις συνηρίθμησαι, Μάρτυς Εὐάγγελε.
Μεγαλύνομεν πάντες, σὴν εὐσθενῆ ἄθλησιν, καὶ ἀποτομὴν κεφαλῆς σου, Μάρτυς Εὐάγγελε, διὰ τὴν πίστιν Χριστοῦ, τοῦ διασῴζοντος πάντας, τοὺς Αὐτὸν δοξάζοντας, ὕμνοις ἐκ πτώσεων.
Ἀριστείας πυξίον, καὶ ψυχικῆς μέλαθρον, τόλμης καλλιμάρτυς, στεῤῥόφρον, μάκαρ Εὐάγγελε, τῶν ἀριστέων χοροῦ, πέλεις τοῦ πόλου κοσμήτωρ, καὶ ἡμῶν τιμώντων σε, πρέσβυς διάθερμος.
Θεοτοκίον.
Ῥυπτικαῖς σου πρεσβείαις, Μῆτερ Θεοῦ ἄχραντε, Κεχαριτωμένη Παρθένε, κάθαρον δούλους σου, ἐκ τοῦ βορβόρου παθῶν, καὶ ἐκ τοῦ ῥύπου πταισμάτων, σὲ τοὺς μεγαλύνοντας, Εὐαγγελίστρια.
Κάθισμα. Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.
Ὄλβος πίστεως, καὶ εὐτολμίας, βάθρον ἄσειστον, στεῤῥοψυχίας, καὶ ἀνδρείας θησαυρὸς πολυτίμητος, ἐφάνης Μάρτυς Κυρίου Εὐάγγελε, ὁ τῆς ἀκμῆς ξίφου πίστει γευσάμενος· ὅθεν μνήμην σου τιμῶντες τὴν πανσεβάσμιον, δοξάζομεν Χριστόν, τὸν σὲ δοξάσαντα.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Παντευλόγητε, Θεοκυῆτορ, πάντα στένοντα, ἡ ἐλεοῦσα, καὶ οἰκτίρουσα τοὺς πάσχοντας δούλους σου, ἐξ ὕψους δόξης σου πάντας ἐπόπτευε, τοὺς μεγαλύνοντας πλῆθος θαυμάτων σου, καὶ τὴν ἄγρυπνον πρὸς πάντας ἐπιστασίαν σου, καὶ σκέπην θαυμαστὴ Εὐαγγελίστρια.
ᾨδὴ δ΄. Σύ μου ἰσχύς.
Τὸν Ἰησοῦν, ὁμολογήσας Εὐάγγελε, πρὸ τυράννων, ἀσεβῶν πολύαθλε, τὴν σὴν ὑπέκλινας κεφαλήν,ὡς ἀμνὸς τῷ ξίφει τῷ αὐτῶν πανάμωμος, καὶ ῥείθροις σῶν αἱμάτων, ἐπέχρωσας ψυχῆς σου, χριστοφιλήτου τὸ ἱμάτιον.
Ὑμνῳδιῶν, σὲ καταῤῥαίνομεν ἄνθεσιν, ὡς Μαρτύρων, θαυμαστῶν Εὐάγγελε, εὖχος καὶ κόσμημα τιμαλφές, καὶ ὡς τοῦ σταδίου ἀριστέων πρώταθλον, καὶ μνήμην σου τὴν θείαν, καὶ πάνσεπτον τῷ ὄντι, περιχαρῶς πανηγυρίζομεν.
Ῥοαῖς αἱμάτων, τῶν σῶν ἰδίων Εὐάγγελε, τοῦ σταδίου, στίβον ἐπορφύρωσας, ἐξ οὗ ἐξῆλθες θριαμβευτής, καὶ στεφανηφόρος, Μάρτυς παναοίδιμε, ὁ ἀναβὰς πρὸς πόλου, ἐπάλξεις φωτοφόρους, τοῦ μαρτυρίου σου ὀχήματι.
Θεοτοκίον.
Οἱ τῶν πιστῶν, χοροὶ ἀεὶ μεγαλύνομεν, Θεοτόκε, σὲ ὡς πάντων στήριγμα, τῶν κλονουμένων ἐν πειρασμοῖς, καὶ ὡς θείαν σκέπην καὶ φρουρὰν τῶν δούλων σου, ἐν βίῳ τρυχομένων, καὶ ἀλγεινῶς στενόντων, πανευκλεὲς Εὐαγγελίστρια.
ᾨδὴ ε΄. Ἵνα τί με ἀπώσω.
Σαῖς ῥοαῖς τῶν αἱμάτων, ἐκ τῆς κεφαλῆς σου τῆς ἀποτμήσεως, στίβον τοῦ σταδίου, ἐπορφύρωσας Μάρτυς Εὐάγγελε, πίστεως σεμνότης,καὶ γενναιότητος ἀκρότης, ὁ αἰσχύνας ἀπίστους ἐνστάσει σου.
Ἐγκαλλώπισμα θεῖον, πάντων ἀθλοφόρων Χριστοῦ Εὐάγγελε, ἀπειλὰς τυράννων, μὴ πτοούμενος ἔκλινας κάραν σου, ξίφει τῶν ἀπίστων, ἀξιοχρέως τὴν στεφθεῖσαν, ἐκ χειρῶν στεφοδότου Παντάνακτος.
Ὑπερεύχου τῶν πίστει, μνήμην ἐκτελούντων τὴν παναγίαν σου, καὶ ἀνευφημούντων, σὸν σεπτὸν διὰ ξίφους μαρτύριον, Μάρτυς καρτεῤῥόφρον, ὁ κατοικῶν σὺν τοῖς Ἀγγέλοις, ἐν σκηναῖς οὐρανίαις Εὐάγγελε.
Θεοτοκίον.
Ἀπειρόγαμε Μῆτερ, τοῦ Θεοῦ τοῦ Λόγου ἡμῶν δεήσεων, Κεχαριτωμένη, εὐσεβῶν ἀντιλῆπτορ ἐπάκουσον, καὶ παράσχου πᾶσι, τὴν προστασίαν σου καὶ σκέπην, τοῖς οἰκέταις σου Εὐαγγελίστρια.
ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.
Γαυρίαμα, τῶν ἐχθρῶν Εὐάγγελε, ὁ πατήσας σῇ ἐνστάσει καὶ ἄθλοις, τοῦ μαρτυρίου κατηύφρανας δήμους, τῶν εὐσεβῶν καθορώντων ἀγῶνάς σου, τοὺς ἱεροὺς διὰ Χριστοῦ, τὴν ἀγάπην καὶ πίστιν τὴν σῴζουσαν.
Γηθόμενοι, πάντες μεγαλύνομεν, παῤῥησίαν σου Εὐάγγελε Μάρτυς, καὶ θείας κλήσεως ὁμολογίαν, τοῦ Ζωοδότου Χριστοῦ κατενώπιον, τοῦ στίφους πάντων ἀσεβῶν,δι’ ἣν τμῆσιν ὑπέμεινας κάρας σου.
Εὐάγγελε, στρατιῶτα πίστεως, γενναιότατε ἀπίστων τυράννων, τὰς ἀπειλὰς μὴ πτοούμενος ξίφει, αὐτῶν τὸ ζῆν ἐξεμέτρησας Ἅγιε, καὶ πρὸς αἰώνιον ζωήν, καὶ χαρὰν μετετέθης οὐράνιον.
Θεοτοκίον.
Λιμένα σε, οἱ πιστοὶ γαλήνιον, καὶ ἀχείμαστον ἐπέγνωμεν ὅρμον, Θεογεννῆτορ Εἰρήναρχον Λόγον, Θεοῦ Ὑψίστου ἀφράστως ἡ τέξασα, τὸν εἰρηνεύοντα ἡμᾶς, καὶ παθῶν τὸν πραΰνοντα τάραχον.
Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ Ὑπερμάχῳ.
Ἀμνὸν τῆς πίστεως Χριστοῦ τὸν ἐθελόθυτον, ἐγκωμιάσωμεν ἐν ὕμνοις οἱ χριστώνυμοι, ἀπηνῶς ἀπίστων ξίφει ἀποκτανθέντα, ὡς σταδίου ἀριστέων ἐγκαλλώπισμα, καὶ ἀνδρείας ψυχικῆς σεπτὸν κοσμήτορα, πόθῳ κράζοντες· Χαίροις Μάρτυς Εὐάγγελε.
Ὁ Οἶκος.
Ἄριστε καλλιμάρτυς, ξίφει ἔκλινας κάραν, Εὐάγγελε στεῤῥὲ σὴν τιμίαν, καὶ ἀθλήσας λαμπρῶς τοῦ Χριστοῦ, σῇ ὁμολογίᾳ τὸ σεπτὸν ὄνομα, ἀλκίφρον ἐμεγάλυνας· διό σοι ἐν χαρᾷ φωνοῦμεν·
Χαῖρε, ὁ στῦλος τῆς εὐτολμίας·
χαῖρε, τὸ ἄνθος τῆς ἀριστείας.
Χαῖρε, ἐθελόθυτον πίστεως σφάγιον·
χαῖρε, εὐωδέστατον τόλμης λευκάνθεμον.
Χαῖρε, ξίφει ὁ τῆς κάρας σου ὑπομείνας ἐκτομήν·
χαῖρε, πίστει ὁ δεξάμενος σῶν αἱμάτων ἐκροήν.
Χαῖρε, ὁ μεγαλύνας τοῦ Ὑψίστου τὴν κλῆσιν·
χαῖρε, ἄθλοις αὐξήσας τῶν ἀπίστων τὴν μῆνιν.
Χαῖρε, σκαμμάτων στίβου ὁ πρώταθλος·
χαῖρε, δωμάτων πόλου ὁ ἔνοικος.
Χαῖρε, Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἱερεῖον·
χαῖρε, Αὐτοῦ τῆς ἀγάπης πυξίον.
Χαίροις, Μάρτυς Εὐάγγελε.
Συναξάριον.
Τῇ Ζ΄ τοῦ αὐτοῦ Μηνός, μνήμη τοῦ Ἁγίου (ἱερο)μάρτυρος Εὐαγγέλου, ξίφει τελειωθέντος.
Ταῖς αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.
ᾨδὴ ζ΄. Παῖδες Ἑβραίων.
Ὄλβιε πρώταθλε σταδίου, θησαυρὸν ὁ φέρων αἵματος σμαράγδοις, τῷ Σωτῆρι Χριστῷ, ἀπέλαβες θεόθεν, Εὐάγγελε τὸν στέφανον, εὐφροσύνης τῆς ἀγήρω.
Ὕμνοις Εὐάγγελε σὴν μνήμην, καταστέφομεν χοροὶ φιλομαρτύρων, καὶ βοῶμεν τρανῶς· Σταδίου ὡραιότης, ὡράϊσον πρεσβείαις σου, τὴ ζωὴν σῶν ὑμνηπόλων.
Μάρτυς Εὐάγγελε ἀλκίφρον, ὁ εὐκλείας ἀπολαύων οὐρανίου, ὡς ὁπλίτης Χριστοῦ, γενναῖος μὴ ἐλλείπῃς, Αὐτὸν καθιλεούμενος, τοῖς πιστῶς σε ἀνυμνοῦσι.
Θεοτοκίον.
Ἔμπλησον πάντας Θεοτόκε, χαρμονῆς Εὐαγγελίστρια σὲ πόθῳ, ὡς πιστῶν λυπηρῶν, ὀλέτειραν ὑμνοῦντας, καὶ σὸν Υἱὸν καὶ Κύριον, ἀκλινῶς δοξολογοῦντας.
ᾨδὴ η΄. Τὸν ἐν ὄρει ἁγίῳ δοξασθέντα.
Λαμπηδόσι κατηυγασμένον τόλμης, δεῦτε πάντες πιστοί, πρωταθλητὴν σταδίου, πανευσχημόνως θαυμαστὸν Εὐάγγελον, μέλψωμεν ὡς εὖχος, πίστεως ἀνδρείας, καὶ τοῦ Χριστοῦ ἀγάπης.
Ὡς ἀλκίμου ἀθλήσεως πυξίον, καὶ φανὸν παμφαῆ, Χριστοῦ ὁμολογίας, σὲ οἱ πιστοὶ γεραίρομεν Εὐάγγελε, ξίφει τὸν κτανθέντα, ἀσεβῶν καὶ πόλου, χαρᾶς ἀξιωθέντα.
Δεῦτε ὕμνοις Εὐάγγελον εὐτάκτοις, καὶ ψαλμοῖς ἱεροῖς, τιμήσωμεν ὡς στῦλον, Χριστοῦ τῆς θείας πίστεως ἀσάλευτον, καὶ ὡς ἐκμαγεῖον, ἀρετῶν καὶ θάῤῥους, ἐνώπιον ἀνόμων.
Θεοτοκίον.
Ἡ ἑτοίμη ἀντίληψις σῶν δούλων, ταχινὴ ἀρωγός, καὶ ἐναργὴς ἀκέστωρ, Εὐαγγελίστρια πάντων ἀνυμνούντων σε, σπεῦσον βοηθῆσαι, ἐν ἀνάγκαις πάντας, τοὺς μεγαλύνοντάς σε.
ᾨδὴ θ΄ . Ἐξέστη ἐπὶ τούτῳ ὁ οὐρανός.
Μὴ παύσῃ καλλιμάρτυς περικλεές, ἐποπτεύων ἐξ ὕψους εὐκλείας σου, τοὺς εὐλαβῶς, σπεύδοντας τιμῆσαι τὴν ἱεράν, καὶ σεβασμίαν μνήμην σου, καὶ ἐγκωμιάσαι σὴν γεραράν, ἐνάθλησιν τρισμάκαρ, πρὸς δόξαν τοῦ Κυρίου, ἀνδρείας ἔκτυπον Εὐάγγελε.
Ἀξίωσον Εὐάγγελε κατιδεῖν, τοῦ προσώπου Χριστοῦ κάλλος ἄῤρητον, τοὺς εὐλαβῶς, μέλποντας μαρτύριον σὸν σεπτόν, ἐν οὐρανῶν σκηνώμασι, καὶ τὴν διὰ ξίφους ἐχθρῶν θανήν, τὴν ἱεράν σου Μάρτυς, χρυσόπλοκον ὁ στέφος, λαβὼν ἀφθίτου ὡραιότητος.
Χριστὸν τὸν Ζωοδότην ἐκδυσωπῶν, ὑπὲρ πάντων μὴ παύσῃ τιμώντων σου, τὴν γεραράν, ἄθλησιν Εὐάγγελε εὐσταλές, καὶ ἐκτελούντων μνήμην σου, τὴν σεπτὴν καλλίνικε ἀθλητά, ἐν μέσῳ τοῦ σταδίου, ὁ καθομολογήσας, Εὐαγγελίου τὴν ἀλήθειαν.
Θεοτοκίον.
Μεγίστης δόξης πάντας τοὺς ὑμνητάς, Εὐαγγέλου ἀξίωσον Μάρτυρος, τοῦ εὐσταλοῦς, Κεχαριτωμένη Μῆτερ Θεοῦ, καὶ πίστει μεγαλύνοντας, σοῦ τὴν προστασίαν καὶ ἀρωγήν, πρὸς τοὺς ἐμπεριστάτους, καὶ στένοντας οἰκέτας, Εὐαγγελίστρια σῆς χάριτος.
Ἐξαποστειλάριον. Γυναῖκες ἀκουτίσθητε.
Τὸν εὐαγγελισάμενον, Θεὸν τὸν Παντοκράτορα, πρὸ ἀσεβούντων τυράννων, καὶ ὑπομείναντα ξίφους, ἀκμὴν ὡς ἐθελόθυτον, ἀμνὸν ἐγκωμιάσωμεν, πανευσθενῆ Εὐάγγελον, καλλιμαρτύρων τὸ κλέος, καὶ θείας πίστεως εὖχος.
Θεοτοκίον.
Θεότευκτον παλάτιον, τοῦ Λόγου τοῦ Παντάνακτος, καὶ χρυσοστόλιστε κλίνη, Αὐτοῦ Κυρία Παρθένε, εὐλόγει καὶ ἁγίαζε, τοὺς σοὶ ἀεὶ προστρέχοντας, καὶ ῥύου περιστάσεων, καὶ πειρασμῶν σοὺς οἰκέτας, Εὐαγγελίστρια Μῆτερ.
Αἶνοι. Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.
Διὰ Χριστοῦ τὴν ἀγάπην, Μάρτυς Εὐάγγελε, τῷ ξίφει παρεδόθης, τῶν ἀπίστων τυράννων, καὶ ἤθλησας νομίμως ὡς ἀληθῶς, οἷα σκάμματος πρώταθλος· διὸ καὶ στέφος ἀπείληφας ἐκ Θεοῦ, πᾶσι γέρα ἀπονέμοντος.
Ἀμνὸς Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος, ὡς ἐθελόθυτος, τῆς Ἐκκλησίας Μάρτυς, ξίφει ἔκλινας κάραν, Εὐάγγελε ἀπίστων καὶ τοῖς χοροῖς, ἀθλητῶν συνηρίθμησαι, ὁ τῷ Κυρίῳ πρεσβεύων διηνεκῶς, ὑπὲρ πάντων εὐφημούντων σε.
Τὸν καλλιμάρτυρα ὕμνοις, ἐγκωμιάσωμεν, Χριστὸν ἐν παῤῥησίᾳ, πρὸ ἀπίστων τυράννων, Εὐάγγελον σταδίου τὸν θαυμαστόν, καὶ πολύαθλον πρώταθλον, ὁμολογήσαντα ᾄσμασι καὶ ᾠδαῖς, χριστωνύμων τὰ συστήματα.
Ὑπὸ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος, ἐνδυναμούμενος, τὸ φρύαγμα καθεῖλες, τῶν ἀπίστων ἐνστάσει, Εὐάγγελε σεπτῇ σου καὶ εὐσεβῶν, τοὺς χοροὺς κατηγλάϊσας, θεασαμένους ψυχῆς σου τὸ εὐσθενές, καὶ καρδίας σου τὸ εὔτονον.
Δόξα. Ἦχος πλ. α΄.
Ἡ παῤῥησία σου πρὸ βήματος ἀσεβούντων, τὴν εὐγένειαν καὶ πίστιν σου κατέδειξε πᾶσι, καρτερόφρον Εὐάγγελε ὑπέρμαχε τῆς ἀληθείας· ὅθεν πάντες ἀξιοχρέως τιμῶντές σε, καὶ τὴν πανσεβάσμιον μνήμην σου ἑορτάζοντες, ταῖς ἀσιγήτοις σου εὐχαῖς καταφεύγομεν, πρὸς τὸν δωρεοδότην καὶ φιλάνθρωπον Κύριον.
Καὶ νῦν... Θεοτοκίον
Ναὸς καὶ πύλη ὑπάρχεις, παλάτιον καὶ θρόνος τοῦ Βασιλέως, Παρθένε πάνσεμνε, δι' ἧς ὁ λυτρωτής μου Χριστὸς ὁ Κύριος, τοῖς ἐν σκότει καθεύδουσιν ἐπέφανεν, Ἥλιος ὑπάρχων δικαιοσύνης, φωτίσαι θέλων οὓς ἔπλασε, κατ' εἰκόνα ἰδίαν χειρὶ τῇ ἑαυτοῦ. Διὸ Πανύμνητε, ὡς μητρικὴν παῤῥησίαν πρὸς αὐτὸν κεκτημένη, ἀδιαλείπτως πρέσβευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Δοξολογία Μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις καλλιμάρτυς πανευσθενές, ξίφει ὁ τὸν βίον, ἐκμετρήσας διὰ Χριστοῦ, ἄρτι τὴν ἀγάπην, Εὐάγγελε στεῤρόφρον, Χριστοῦ τῆς Ἐκκλησίας, ἅγιον σφάγιον.
