ΙΟΥΛΙΟΣ ΙΓ!!
ΝΗΦΩΝ ΟΣΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΙΤΗΣ
ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ
Ποίημα Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
ΕΝ Τῼ ΜΙΚΡῼ ΕΣΠΕΡΙΝῼ
Εἰς τό· Κύριε ἐκέκραξα, ἱστῶμεν στίχους δ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια· Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.
Νεολαμπέστατον ἄστρον, Χριστοῦ τῆς πίστεως, ἐν Ῥουμανίᾳ ἄρτι, τηλαυγῶς ἀνατείλαν, καὶ Ἄθωνος τὰ ἄλση καὶ τοὺς δρυμούς, καταυγάσαν πυρσεύμασιν, ἀσκητικῶν παλαισμάτων πανευλαβῶς, ὕμνοις Νήφωνα τιμήσωμεν.
Ἐν δυσπροσίτοις ὁρίοις, τῆς Λαύρας πήξαντα, ἐν Ἄθωνι Μεγίστης, Σκήτην θείαν Προδρόμου, πρὸς ἄσκησιν Ῥουμάνων ἡσυχαστῶν, ὕμνοις Νήφωνα μέλψωμεν, ἐν ᾗπερ οὗτος ἐδείχθη ἐν πειρασμοῖς, βάθρον συγχωρητικότητος.
Τῶν νηπτικῶν ἐποφθέντα, πατέρων σύσκηνον, εὐχῇ ἀδιαλείπτῳ, τὸν σχολάζοντα δεῦτε, τιμήσωμεν ἐκθύμως ὡς ἱερόν, Παρακλήτου κειμήλιον, Νήφωνα θεῖον δομήτορα θυμαστόν, τῆς λαμπρᾶς Προδρόμου Σκήτεως.
Τῆς Ῥουμανίας τὸν γόνον, τὸν ἐξανθήσαντα, ἐν Ὄρει τῷ Ἁγίῳ, ἄρτι Νήφωνα πάντες, βλαστοὺς χρηστοηθείας ὑπομονῆς, καὶ συγχωρητικότητος, ἐγκωμιάσωμεν ᾄσμασι μελιχροῖς, ὥσπερ μέροπα οὐράνιον.
Δόξα. Ἦχος πλ. δ΄.
Ὅσιε πάτερ Νήφων πολύπαθε, ὁ ἀσκήσει συντόνῳ καὶ ὑπομονῇ ἐν θλίψεσι Θεῷ εὐαρεστήσας, εἰς ἐπάλξεις οὐρανῶν ἐσκήνωσας μετὰ πότμον· ὅθεν τὴν σὴν μνήμην γεγηθότες τελοῦμεν, καὶ τοὺς νυχθημέρους σου καμάτους πρὸς θέωσιν μεγαλύνοντες, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, δοξάζομεν, τὸν λαμπρῶς καὶ ἀξίως σὲ δοξάσαντα.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Δέσποινα πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.
Εἰς τὸν Στίχον. Ἦχος β΄. Οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ.
Χαίροις τῶν θεαυγῶν, ὁσίων κοσμιότης, πνευματοφόρε Νήφων, δομῆτορ τοῦ Προδρόμου, τῆς τῶν Ῥουμάνων Σκήτεως.
Στ.: Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὐτοῦ.
Χαίροις τοῖς μονασταῖς, τοῖς ἀδικήσασί σε, ὁ συγχωρήσας Νήφων, καὶ ἐκ τῆς Σκήτεώς σου, κακῶς σὲ ἐκδιώξασι.
Στ.: Μακάριος ἀνὴρ ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον.
Ὅσιε ἀσκητά, ἀμείβων σὴν ἀγάπην, καὶ πόνους Νήφων Κτίστης, ἀσκητικοὺς παμμάκαρ, ἀξίως σὲ ἡγίασεν.
Δόξα. Τριαδικόν.
Νήφωνος ταῖς λιταῖς, Τριὰς ὑπεραγία, Πάτερ Υἱὲ καὶ Πνεῦμα, ἐλέησον τὸν κόσμον, ἀεὶ δοξολογοῦντά Σε.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Πάντας τοὺς εὐλαβῶς, τὴν ἀχειρότευκτόν σου, εἰκόνα προσκυνοῦντας, περίσκεπε θεόθεν, Παρθένε Προδρομίτισσα.
Νῦν ἀπολύεις. Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον.Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀνεξίκακε πάτερ ὁσίων σύσκηνε, ὁ συγχωρήσας τὸν φθόνον, σοῖς μονασταῖς θεαυγές, τοῦ Προδρόμου Νήφων Σκήτεως ἐν Ἄθωνι, ἐκ Ῥουμανίας τῆς κλεινῆς, ἕλκων τὴν καταγωγήν, κοσμῆτορ φιλοκαλίας, δεῖξον τοῖς σὲ ἀνυμνοῦσι, τὴν τρίβον συγχωρητικότητος.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον
Χαῖρε πύλη Κυρίου ἡ ἀδιόδευτος, χαῖρε τεῖχος καὶ σκέπη τῶν προστρεχόντων εἰς σέ, χαῖρε ἀχείμαστε λιμὴν καὶ Ἀπειρόγαμε, ἡ τεκοῦσα ἐν σαρκὶ τὸν Ποιητὴν σου καὶ Θεόν, πρεσβεύουσα μὴ ἐλλείπῃς, ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων, καὶ προσκυνούντων τὸν Τόκον σου.
Ἀπόλυσις.
ΕΝ Τῼ ΜΕΓΑΛῼ ΕΣΠΕΡΙΝῼ
Εὐλογήσαντος τοῦ ἱερέως, ὁ Προοιμιακός, καὶ τό· Μακάριος ἀνήρ. Εἰς δὲ τό· Κύριε ἐκέκραξα, ἱστῶμεν στίχους στ΄ καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια· Ἦχος δ΄. Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσι.
Ταπεινώσεως ἄγαλμα, διακρίσεως μάργαρον, συγχωρητικότητος ἐγκαλλώπισμα, κατοικητήριον νήψεως, χρυσότευκτον Ὅσιε Νήφων πᾶσι τηλαυγῶς, ἐν τῷ Ἄθωνι ἔλαμψας, ὡς ἰσάγγελος, καὶ κατηύγασας φέγγει ἀρετῶν σου, οἰκουμένην τὴν τιμῶσαν, τοὺς πανιέρους ἀγῶνάς σου.
Τὸ περίδοξον βλάστημα, Ῥουμανίας παλαίσμασιν, ἐν χθονὶ πατρῴᾳ καὶ ὄρει Ἄθωνος, ἀνθήσαν ἄρτι τιμήσωμεν, ὡς ἄνθος ἀσκήσεως, τὸ μυρίσαν μοναστῶν, τὸ θεόλεκτον σύνταγμα, θεῖον Νήφωνα, ἐκβοῶντες· Παθῶν τῆς δυσωδίας, ἀνωτέρυς πάντας τήρει, τοὺς σὲ τρανῶς μεγαλύνοντας.
Τῆς τοῦ κόσμου συγχύσεως, ὑπερόπτην τὸν ἔνθεον, Νήφωνα εὐσχήμως ἐγκωμιάσωμεν, παρ’ Εἰρηνάρχῳ θεόφρονι, σεμνῶς μαθητεύσαντα, καὶ βαθμίδας ἀρετῆς, ἀναβάντα ὡς ἔκτυπον, ταπεινώσεως, ἀσιτίας εὐχῆς ἀδιαλείπτου, καὶ ἀσκήσεως συντόνου, χαῖρε αὐτῷ ἀνακράζοντες.
Ἐν τῇ Βίγλᾳ ἐδόμησας, Σκήτην Νήφων περίλαμπρον, τοῦ Χριστοῦ Προδρόμου ἥν ἐργαστήριον, εὐχῆς ἀνέδειξας πάντιμον, καὶ τέμενος νήψεως, ἀσκητῶν ὑπογραμμέ· ὅθεν σήμερον μνήμην σου, ἑορτάζοντες, ὡς φανὸν συγχωρήσεως ἀδίκων, μοναστῶν σου σὲ ὑμνοῦμεν, τὸν καταυγάσαντα σύμπαντα.
Θυγατέρα τοῦ ἄρχοντος, Ῥουμανίας ἰάτρευσας, ἐξ ἐπηληψίας πασχούσης χάριτι, τῇ σοὶ οἰκούσῃ ἐκ χρόνων σου,νεότητος Ὅσιε, ὁ εὐάρεστος Θεῷ, πέλων καὶ τοῖς μονάζουσιν, ἐν τῷ Ἄθωνι, ἐν ᾧ Σκήτην ἐδόμησας Προδρόμῳ, τοῦ Χριστοῦ πρὸς τῶν Ῥουμάνων, συνασκητῶν σου ἐνοίκησιν.
Συγχωρήσας τοῖς πταίουσι, σοὶ φθονοῦσι διώκουσι, Νήφων καὶ ἀδίκως σὲ καθυβρίζουσιν, ὡς τῆς εἰρήνης ὑπέρμαχον, συγχωρητικότητος, καὶ ἀγάπης καλλονήν, σὲ ἀεὶ μακαρίζομεν, πάτερ Ὅσιε, ἐν σπηλαίῳ σμικρῷ δεδιωγμένον, ἐκ τῆς Μάνδρας σου τὸν βίον, θεοφιλῶς περατώσαντα.
Δόξα. Ἦχος πλ. β΄.
Φιλοκάλων πατέρων σεμνολόγημα, καταλιπόντα Ῥουμανίαν τὴν εὔανδρον, καὶ ἐν Ἁγιωνύμῳ Ὄρει ἀσκητικῶς διαπρέψαντα, Νήφωνα τὸν ἀγγελόβιον εὐφημήσωμεν, ὡς κανόνα νήψεως συγχωρητικότητος καὶ ταπεινώσεως· οὗτος γὰρ τῶν πάλαι ἀσκητῶν ὁμόζηλος πέφηνε, καὶ Σκήτην Προδρόμου ἐδόμησε μόχθοις οἰκείοις· καὶ νῦν Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν παριστάμενος, ἀδιαλείπτως Αὐτῷ πρεσβεύει, ὑπὲρ εἰρήνης τοῦ κόσμου, καὶ σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον
Τίς μὴ μακαρίσει σε, Παναγία Παρθένε; τίς μὴ ἀνυμνήσει σου τὸν ἀλόχευτον τόκον; ὁ γὰρ ἀχρόνως ἐκ Πατρὸς ἐκλάμψας Υἱὸς μονογενής, ὁ αὐτὸς ἐκ σοῦ τῆς Ἁγνῆς προῆλθεν, ἀφράστως σαρκωθείς, φύσει Θεὸς ὑπάρχων, καὶ φύσει γενόμενος ἄνθρωπος δι' ἡμᾶς, οὐκ εἰς δυάδα προσώπων τεμνόμενος, ἀλλ' ἐν δυάδι φύσεων, ἀσυγχύτως γνωριζόμενος. Αὐτὸν ἱκέτευε, σεμνὴ παμμακάριστε, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Εἴσοδος. Φῶς ἱλαρόν. Προκείμενον τῆς ἡμέρας καὶ τὰ Ἀναγνώσματα.
Σοφίας Σολομῶντος τὸ Ἀνάγνωσμα. (Κεφ. γ' 1)
Δικαίων ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος. Ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι, καὶ ἐλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν, καὶ ἡ ἀφ’ ἡμῶν πορεία σύντριμμα· οἱ δέ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ. Καί γὰρ ἐν ὄψει ἀνθρώπων ἐὰν κολασθῶσιν, ἡ ἐλπὶς αὐτῶν ἀθανασίας πλήρης. Καὶ ὀλίγα παιδευθέντες, μεγάλα εὐεργετηθήσονται· ὅτι ὁ Θεὸς ἐπείρασεν αὐτούς, καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἀξίους ἑαυτοῦ. Ὡς χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν αὐτούς, καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς. Καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀναλάμψουσι, καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται. Κρινοῦσιν ἔθνη, καὶ κρατήσουσι λαῶν, καὶ βασιλεύσει αὐτῶν Κύριος εἰς τοὺς αἰῶνας. Οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτόν, συνήσουσιν ἀλήθειαν, καὶ οἱ πιστοὶ ἐν ἀγάπῃ προσμενοῦσιν αὐτῷ· ὅτι χάρις καί ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ.
Σοφίας Σολομῶντος τὸ ἀνάγνωσμα. (Κεφ. ζ′.7)
Δίκαιος, ἐὰν φθάσῃ τελευτῆσαι, ἐν ἀναπαύσει ἔσται. Γῆρας γὰρ τίμιον οὐ τὸ πολυχρόνιον, οὐδὲ ἀριθμῷ ἐτῶν μεμέτρηται. Πολιὰ δέ ἐστι φρόνησις ἀνθρώποις, καὶ ἡλικία γήρως βίος ἀκηλίδωτος. Εὐάρεστος Θεῷ γενόμενος, ἠγαπήθη· καὶ ζῶν μεταξὺ ἁμαρτωλῶν, μετετέθη. Ἡρπάγη, μὴ κακία ἀλλάξῃ σύνεσιν αὐτοῦ, ἢ δόλος ἀπατήσῃ ψυχὴν αὐτοῦ· βασκανία γὰρ φαυλότητος ἀμαυροῖ τὰ καλά, καὶ ῥεμβασμὸς ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον. Τελειωθεὶς ἐν ὀλίγῳ, ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς· ἀρεστὴ γὰρ ἦν Κυρίῳ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευσεν ἐκ μέσου πονηρίας. Οἱ δὲ λαοὶ ἰδόντες καὶ μὴ νοήσαντες, μηδὲ θέντες ἐπὶ διανοίᾳ τὸ τοιοῦτον, ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ.
Σοφίας Σολομῶντος τὸ Ἀνάγνωσμα. (Κεφ. ε' 15)
Δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν, καὶ ἡ φροντὶς αὐτῶν παρὰ Ὑψίστῳ. Διὰ τοῦτο λήψονται τὸ βασίλειον τῆς εὐπρεπείας, καὶ τὸ διάδημα τοῦ κάλλους ἐκ χειρὸς Κυρίου· ὅτι τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ σκεπάσει αὐτούς, καὶ τῷ βραχίονι ὑπερασπιεῖ αὐτῶν. Λήψεται πανοπλίαν τὸν ζῆλον αὐτοῦ, καὶ ὁπλοποιήσει τὴν κτίσιν εἰς ἄμυναν ἐχθρῶν. Ἐνδύσεται θώρακα, δικαιοσύνην· καὶ περιθήσεται κόρυθα, κρίσιν ἀνυπόκριτον. Λήψεται ἀσπίδα ἀκαταμάχητον ὁσιότητα· ὀξυνεῖ δὲ ἀπότομον ὀργὴν εἰς ῥομφαίαν. Συνεκπολεμήσει αὐτῷ ὁ κόσμος ἐπὶ τοὺς παράφρονας· πορεύσονται εὔστοχοι βολίδες ἀστραπῶν, καὶ ὡς ἀπὸ εὐκύκλου τόξου, τῶν νεφῶν, ἐπὶ σκοπὸν ἁλοῦνται· καὶ ἐκ πετροβόλου θυμοῦ πλήρεις ῥιφήσονται χάλαζαι. Ἀγανακτήσει κατ’ αὐτῶν ὕδωρ θαλάσσης· ποταμοὶ δὲ συγκλύσουσιν ἀποτόμως. Ἀντιστήσεται αὐτοῖς πνεῦμα δυνάμεως, καὶ ὡς λαῖλαψ ἐκλικμήσει αὐτούς, καὶ ἐρημώσει πᾶσαν τὴν γῆν ἀνομία, καὶ ἡ κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστῶν. Ἀκούσατε οὖν βασιλεῖς, καὶ σύνετε· μάθετε δικασταὶ περάτων γῆς. Ἐνωτίσασθε οἱ κρατοῦντες πλήθους, καὶ γεγαυρωμένοι ἐπὶ ὄχλοις ἐθνῶν· ὅτι ἐδόθη παρὰ Κυρίου ἡ κράτησις ὑμῖν, καὶ ἡ δυναστεία παρὰ Ὑψίστου.
Λιτή. Ἦχος α΄.
Δεῦτε πάντες Νήφωνα τὸν πνευματοφόρον Προδρομίτην, ἐγκωμίων καταστέψωμεν ἄνθεσιν, ἐκ Ῥουμανίας ὁρμώμενον, ὡς Θεῷ καὶ μονασταῖς Ἄθωνος εὐάρεστον, καὶ ἐν κατανύξει εἴπωμεν· Ὁ κοπιάσας δι’ ἀνέγερσιν Σκήτεως Προδρόμου, ἰσαγγέλως ἐν Ἁγίῳ Ὄρει πολιτευσάμενος, καὶ ὑπομείνας διώξεις ἐξ αὐτοῦ μοναστῶν ἀδίκων, μὴ παύσῃ Χριστὸν ἡμῖν ἱλεούμενος, τὸν παρέχοντα τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.
Ἦχος β΄.
Ἄγγελος ἐν σαρκὶ πέφηνας Νήφων ἀοίδιμε, ὁ νηστεύων εὐχόμενος ἀδιαλείπτως καὶ νήφων, ἱερομονάχων ἀμέμπτων περιφανὲς σεμνολόγημα, Προδρομῖτα ἀσκητὰ καὶ Ἐκκλησίας ὡράϊσμα· σὺ γὰρ ἑαυτὸν ἀφιερώσας τῷ Κυρίῳ, ὁλοσχερῶς ἐκ νεότητος, ἐν βαθυτάρῳ γήρᾳ μετέστης πρὸς τὸ ἐφετὸν τῆς καρδίας σου, Χριστόν, τὸν ἀγωνοθέτην καὶ στεφοδότην σου· Ἀγγέλοις οὖν νῦν συναγαλλόμενος, μὴ παύσῃ Χριστῷ πρεσβεύων ὑπὲρ τῶν ἐν ὕμνοις τιμώντων σε.
Ἦχος γ΄.
Τὸν ἀνεξίκακον καὶ ταπεινόφρονα ἱερομόναχον, τρυγήσαντα ἐκ τῶν χειλέων τοῦ σοφοῦ Εἰρηνάρχου, τὸ μέλι τῆς ἀμέμπτου πολιτείας,καὶ θεαρέστως ἐν Ἄθωνι ἀσκήσαντα, Νήφωνα Σκήτεως Προδρόμου τὸν κτίτορα τιμήσωμεν, οὕτῳ λέγοντες· Οὐρανόφοιτε πάτερ, ὁ συγχωρητικότητος τὴν χάριν λαβὼν ὡς εὐΐλατος, ἴσθι ἡμῶν βοηθὸς ἐν ἀνάγκαις, καὶ ἐν κινδύνοις προστάτης ἀνύστακτος.
Δόξα. Ἦχος δ΄.
Μισήσας ἐκ νεότητος τὰ τοῦ κόσμου τερπνὰ καὶ ἐπίκηρα, ἐζήλωσας τὰ ἀεὶ διαμένοντα, Ῥουμανίας κλέϊσμα Νήφων Ὅσιε· ὅθεν ἐν ὕμνοις καὶ ᾄσμασι τὴν μνήμην σου ἑορτάζοντες, και μεγαλύνοντες πόνους σου πρὸς ἀρετῆς ὁλοκλήρωσιν, ἅμα μοναστῶν τῆς συνοδίας σου σωτηρίαν, Χριστὸν δοξάζομεν τὸν σὲ στεφανώσαντα, καὶ δωρούμενον ἡμῖν τὸ πλούσιον ἔλεος.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ἐκ παντοίων κινδύνων τοὺς δούλους σου φύλαττε εὐλογημένη Θεοτόκε, ἵνα Σὲ δοξάζομεν, τὴν ἐλπίδα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Εἰς τὸν Στίχον, Προσόμοια. Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις, ἀσκητικῶν.
Χαίροις, ἱερομύστα σεπτέ, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ Νήφων Ὅσιε, ἐκβλάστημα Ῥουμανίας, πανευθαλὲς σεαυτόν, ὁ ἀφιερώσας, ἐκ νεότητος, Χριστῷ τῷ Παντάνακτι, καὶ ζηλώσας τὴν ἄσκησιν, σεπτοῦ Προδρόμου, οὗ τὴν Σκήτην ἐδόμησας, τὴν φερώνυμον, ἐν ἐρήμῳ τοῦ Ἄθωνος, τῆς συγχωρητικότητος, εὐχῆς ταπεινώσεως, καὶ κακουχίας σαρκίου, εὐῶδες ὄντως λευκάνθεμον, κατευωδίασαν, ἀρετῶν τῇ εὐωδίᾳ, ἀρτίως σύμπαντα.
Στ.: Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὐτοῦ.
Χαίροις, τῆς Βίγλας εὖχος λαμπρόν, Ἁγίου Ὄρους τιμαλφὲς σεμνολόγημα, καλλώπισμα μονοτρόπων, δομῆτορ θεοειδές, τοῦ Χριστοῦ Προδρόμου, θείας Σκήτεως, σεπτὲ Νήφων Ὅσιε, ταπεινώσεως ἔσοπτρον, φιλοπονίας, ἱερὸν ἐνδιαίτημα, σκεῦος Χάριτος, Θείου Πνεύματος εὔχρηστον, χειραγωγὲ πρὸς θέωσιν, ψυχῶν προστρεχόντων σοι, διῶκτα τῶν δαιμονίων, καὶ θαυμασίων φρυκτώρημα, πανόσιε πάτερ, ὁ προγνοὺς σαφῶς τὸν χρόνον, σῆς μεταστάσεως.
Στ.: Μακάριος ἀνὴρ ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον.
Μνήμην ἐπιτελοῦντες λαμπρῶς, τὴν ἱερὰν καὶ σεβασμίαν σου Ὅσιε, ὡράϊσμα Ῥουμανίας, ὁμολογοῦμεν τρανῶς, σὴν ἐπιστασίαν, καὶ ἀντίληψιν, πρὸς Σκήτην ἐν Ἄθωνι, τοῦ Προδρόμου τοῦ Κτίσαντος, ἣν ἐδομήσω, σοῖς σεπτοῖς ἀναλώμασι, Νήφων πάντιμε, πάνυ ἱερομόναχε, Ὄρους Ἁγίου ἔνοικε, ἀκτῆμον φιλόπονε, ἀσκητικέ ταπεινόφρον, εὐχῆς ἐργάτα καὶ νήψεως, φανὲ ὁ φωτίζων, συγχωρητικότητος ἀκτῖσι, κτίσεως πέρατα.
Δόξα. Ἦχος πλ. δ΄.
Ἐν Ῥουμανίᾳ καὶ Ἁγίῳ Ὄρει ἀσκητικῆς πολιτείας, ἀστραπαῖς ἀρτίως διαλάμψαντα, θεοφόρον ἱερομόναχον Νήφωνα, μέλψωμεν, ὡς ἔνσαρκον ἄγγελον καὶ οὐράνιον ἄνθρωπον, οὕτω κραυγάζοντες· Ὁ φιλοκαλίᾳ καὶ ἀδιαλείπτῳ εὐχῇ διανύσας τὸν δόλιχον, τοῦ παρόντος βίου, καὶ διώξεως ὑπὸ τῶν σῶν μοναστῶν λαβὼν πεῖραν, Χριστὸν ἡμῖν καθιλέωσαι, τοῖς ἐκθύμως τιμῶσι τὴν μνήμην σου.
Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Δέσποινα πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.
Νῦν ἀπολύεις. Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον.Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀνεξίκακε πάτερ ὁσίων σύσκηνε, ὁ συγχωρήσας τὸν φθόνον, σοῖς μονασταῖς θεαυγές, τοῦ Προδρόμου Νήφων Σκήτεως ἐν Ἄθωνι, ἐκ Ῥουμανίας τῆς κλεινῆς, ἕλκων τὴν καταγωγήν, κοσμῆτορ φιλοκαλίας, δεῖξον τοῖς σὲ ἀνυμνοῦσι, τὴν τρίβον συγχωρητικότητος.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον
Χαῖρε πύλη Κυρίου ἡ ἀδιόδευτος, χαῖρε τεῖχος καὶ σκέπη τῶν προστρεχόντων εἰς σέ, χαῖρε ἀχείμαστε λιμὴν καὶ Ἀπειρόγαμε, ἡ τεκοῦσα ἐν σαρκὶ τὸν Ποιητὴν σου καὶ Θεόν, πρεσβεύουσα μὴ ἐλλείπῃς, ὑπὲρ τῶν ἀνυμνούντων, καὶ προσκυνούντων τὸν Τόκον σου.
Ἀπόλυσις.
ΕΝ Τῼ ΟΡΘΡῼ
Μετὰ τὴν α΄ Στιχολογίαν Κάθισμα. Ἦχος α΄. Τὸν τάφον Σου, Σωτήρ.
Θεόφρον ἀσκητά, τῆς ἐν Ὄρει Ἁγίῳ, Προδρόμου τοῦ Χριστοῦ, Νήφων Σκήτεως πόνοις, οἰκείοις ἣν ἔκτισας, καὶ ἡγίασας δάκρυσι, καθυπέμεινας, ὀνειδισμοὺς καὶ διώξεις, πάτερ Ὅσιε, ὑπὸ χοροῦ μοναστῶν σου, ἀδίκως φθονούντων σε.
Δόξα. Τὸ αὐτό. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Θεόθεν ἐκτενῶς, ἐκδυσώπει Υἱόν σου, τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ, τοῦ Ὑψίστου Παρθένε, ὑπὲρ τῶν προσφύγων σου, Προδρομίτισσα Δέσποινα, τῶν ἐν ᾄσμασι, μεγαλυνόντων εὐτάκτοις, θαυμασίων σου, τὸ πλῆθος Θεογεννῆτορ, τοῦ κόσμου διάσωσμα.
Μετὰ τὴν β΄ Στιχολογίαν Κάθισμα. Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἐν ὕμνοις τιμήσωμεν, τῆς Ῥουμανίας πυρσόν, ὑπέρλαμπρον Νήφωνα, ὡς ἀσκητῶν καλλονήν, ὁσίων συνέκδημον, Σκήτεως τοῦ Προδρόμου, τῆς πανσέπτου ἐν ὄρει, πάντες Ἁγιωνύμῳ, θεῖον κτίτορα Λόγῳ, πρεσβευόντα ὑπὲρ εὐσεβῶν, τοῦ Παντοκράτορος.
Δόξα. Τὸ αὐτό. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Χαρὰ ἀδιάπτωτος, ὑπάρχεις Χριστιανῶν, καὶ λύπης ὀλέτειρα, προσκυνητῶν σῆς μορφῆς, σεμνὴ Προδρομίτισσα, ἄχραντε Θεοτόκε· ὅθεν βίου ἐν λύπαις, καὶ πειρασμοῖς προθύμως, τῇ σῇ χάριτι Μῆτερ, προστρέχομεν καὶ ὕμνοις φαιδροῖς, σὲ μεγαλύνομεν.
Μετὰ τὸν Πολυέλαιον Κάθισμα. Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.
Τὸν ἐκ νεότητος εὐαρεστήσαντα, Χριστῷ ἀσκήσεσι παννύχοις στάσεσι, ὑπομονῇ ἐν πειρασμοῖς ποικίλοις ἀδιαλείπτῳ, προσευχῇ καὶ δάκρυσι Ῥουμανίας ἀνάστημα, ὑψηλὸν καὶ κτίτορα τοῦ Προδρόμου τῆς Σκήτεως, ἐν ἄκρᾳ εὐλαβείᾳ βοῶντες· Χαῖρε πνευματοφόρε Νήφων.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Τὴν σκοτισθεῖσάν μου ψυχὴν καταύγασον, φωτὶ τῆς Χάριτος τοῦ θείου Τόκου σου, ἁγνὴ Παρθένε Μαριὰμ ἐλπὶς τῶν ἀπηλπισμένων, καὶ ἀχλὺν ἀπέλασον τῶν ἀπείρων πταισμάτων μου, ὅπως εὕρω ἔλεος ἐν τῇ ὥρᾳ τῆς Κρίσεως,καὶ πόθῳ ἀσιγήτως βοῶ σοι· Χαῖρε ἡ Κεχαριτωμένη.
Εἶτα, οἱ Ἀναβαθμοί· τὸ α΄ Ἀντίφωνον τοῦ δ΄ ἤχου.
Προκείμενον: Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὐτοῦ.
Στ.: Μακάριος ἀνὴρ ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον.
Εὐαγγέλιον· Ὁσιακόν (Λουκ. στ΄ 17 - 23): Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἔστη ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τόπου πεδινοῦ... Ζήτει τῇ Παρασκευῇ τῆς Β΄ Ἑβδομάδος.
Ὁ Ν΄ Ψαλμός.
Δόξα: Ταῖς τοῦ Σοῦ Ὁσίου, πρεσβείαις, Ἐλεῆμον,...
Καὶ νῦν: Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείας, Ἐλεῆμον....
Ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. β΄. Στ.: Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με Θεός...
Τὸν γευσάμενον πικρίας διώξεως αὐτοῦ μοναστῶν τοῦ φθόνου, καὶ χλευασμοῦ ἃς ὑπέμεινεν ἄχρι τέλους θείᾳ χάριτι, Νήφωνα τὸν τῆς Σκήτεως Προδρόμου δομήτορα, ὡς ταπεινώσεως κέρας τιμήσωμεν οὕτω λέγοντες· Ὁ τοῦ Κυρίου τὰς βασάνους ἐκμιμούμενος, καὶ δι’ ὑπομονῆς τὸν μισθὸν λαβὼν τῆς σωτηρίας, ἀξίωσον καὶ τοὺς τιμῶντάς σε, τὴν στενὴν ὁδὸν βαδίσαι τῆς θεώσεως, καὶ εἰς οὐρανῶν καταντῆσαι σκηνώματα.
Εἶτα οἱ Κανόνες· ὁ Κανὼν τῆς Παναγίας, τοῦ Ὁσίου οὗ ἡ Ἀκροστιχίς: Νήφωνα ὅσιον μέλπω τὸν Προδρομίτην. Χ.Μ.
ᾨδὴ α΄. Ἦχος δ΄. Ἀνοίξω τὸ στόμα μου.
Ναὸν ταπεινώσεως, τὸν ἐποφθέντα καὶ νήψεως, τιμήσωμεν Νήφωνα, τὸν νεαυγῆ ἀσκητήν, ὡς περίβλεπτον, εὐχῆς ἀδιαλείπτου, παλάτιον κράζοντες· Χαῖρε μακάριε.
Ἡ πάνσεπτος μνήμη σου, ἡμᾶς συνήγαγε σήμερον, πρὸς αἴνεσιν μόχθων σου, ἀσκητικῶν εὐκλεές, Νήφων Ὅσιε, τῆς Σκήτεως δομῆτορ, Προδρόμου ἐν Ἄθωνι, πάτερ ἰσάγγελε.
Φωτὶ θείου Πνεύματος, καταλαμφθεὶς τὴν διάνοιαν, ἐκ χρόνων νεότητος, ἐν Ῥουμανίᾳ τῆς σῆς, ἐγκατέλιπες, τοῦ βίου τὰ ἡδέα, καὶ ἔλαμψας ἄγγελος, Νήφων ὡς πάμφωτος.
Θεοτοκίον.
Ὡς σκήνωμα χάριτος, σὲ ἀκλινῶς μακαρίζομεν, σεμνὴ Προδρομίτισσα, τὸν Ζωοδότην Χριστόν, τὴν κυήσασαν, χαρᾶς τὸν παροχέα, ἡμῶν Μητροπάρθενε, λύπης ὀλέτειρα.
ᾨδὴ γ΄. Τοὺς σοὺς ὑμνολόγους.
Νικήσας ἐχθρὸν τὸν παλαμναῖον, ἐκ χρόνων νεότητος τῆς σῆς, συνηριθμήθης Ὅσιε, Ἁγίων τοῖς στρατεύμασι, τῶν νεαυγῶν ἐκβλάστημα, τῆς Ῥουμανίας ἡδύπνευστον.
Ἀπαύγασμα βίου ἐναρέτου, σεπτοῦ Εἰρηνάρχου ἀστραπαῖς, τῶν διδαχῶν ἐβάδισας, ὁδὸν στενὴν ἀπάγουσαν, πρὸς πόλον Νήφων κλέϊσμα, Μονῶν τοῦ Σέκκου καὶ Ἄθωνος.
Οἱ δῆμοι πιστῶν τελοῦντες μνήμην, σὴν πάμφωτον Νήφων ἐν ᾠδαῖς, καὶ ᾄσμασι δοξάζομεν, τὰ σὰ λαμπρὰ παλαίσματα, ἐν παρυφαῖς τοῦ Ἄθωνος, πρὸς ἐν Κυρίῳ τελείωσιν.
Θεοτοκίον.
Σῶν δούλων ἐπάκουσον Παρθένε, καὶ μάκτρῳ τῶν σῶν ἱκεσιῶν, ἀπόσμηξον πανάχραντε, ῥανίδας μου τῶν θλίψεων, ἵνα ὑμνῶ σε πάντοτε, Μῆτερ Θεοῦ Προδρομίτισσα.
Κάθισμα. Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.
Ἐκ νεότητος ἐπιποθήσας, Νήφων Ὅσιε εὐαρεστῆσαι, τῷ Θεῷ διὰ συντόνων ἀσκήσεων, ἐν Ῥουμανίᾳ τὸ πρῶτον ἐνήσκησας, καὶ ἠξιώθης ἐν Ἄθωνι ὕστερον, Σκήτην πάνσεπτον Προδρόμου δομῆσαι πάντιμε, εὐχῆς ἣν ἐργαστήριον κατέδειξας.
Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Προδρομήτισσα Θεογεννῆτορ, ἀχειρότευκτον τοὺς προσκυνοῦντας, σὴν εἰκόνα περιφρούρει ἑκάστοτε, καὶ ῥύου πάσης ἐχθίστου κακότητος, ἡγιασμένον Θεοῦ Λόγου σκήνωμα, ἵνα ὕμνοις σὲ τιμῶμεν καὶ μεγαλύνωμεν, ὡς Σκήτεως Προδρόμου καταφύγιον.
ᾨδὴ δ΄. Ὁ καθήμενος ἐν δόξῃ.
Ἰσχυρὸς ἐν οὐρανίοις, δωρεαῖς Νήφων Ὅσιε, Σκήτην τοῦ Προδρόμου, ἤγειρας καμάτοις οἰκείοις σου, ἐν ἐνδοτέρᾳ ἐρήμῳ ὄρους Ἄθωνος, νῦν κατέχουσαν, σεπτὴν σορὸν τῶν λειψάνων σου.
Οὐρανῶν λαμπρὰς ἐπάλξεις, Νήφων μάκαρ κατέλαβες, ὡς σεπτῶν πατέρων, πάντων τῶν αἰώνων ὁμόζηλος, ὁ ἀνεγείρας Προδρόμου Σκήτην πάνσεπτον, ἐν τῷ Ἄθωνι, πνευματοφόρε διδάσκαλε.
Νήφων Ὅσιε θεόφρον, οὐρανίου φρονήματος, ὤν πεπληρωμένος, σεαυτὸν εὐχῆς ἐργαστήριον, ἀδιαλείπτου ἐποίησας καὶ εἵλκυσας, θείου Πνεύματος, τὴν χάριν Νήφων μακάριε.
Θεοτοκίον.
Μῆτερ ἐκ τῆς σῆς νηδύος, ὁ Σωτὴρ κόσμου ἔλαμψεν, ὁ φωτίσας πάντας, ἐν σκιᾷ θανάτου καθεύδοντας, εὐλογημένη Παρθένε Προδρομίτισσα, καὶ κατηύθυνε, πρὸς τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον.
ᾨδὴ ε΄. Ἐξέστη τὰ σύμπαντα.
Ἐκτύπωμα νήψεως, εὐχῆς καὶ ταπεινώσεως, Νήφων κατεφώτισας βολαῖς σου, τοὺς φοιτητάς σου, ὑπομονῆς ἀκραιφνοῦς, καὶ σῆς συμπαθείας τῆς πολλῆς, ἄχρις ἐκδιώξεως, ὑπ’ αὐτῶν ἐκ τῆς Σκήτεως.
Λαμπόμενος χάρισιν, ὑπομονῆς ὑπέρτερος, ὤφθης τῶν ἐν Σκήτῃ μοναστῶν σου, Χριστοῦ Προδρόμου, ὧν ποδηγὸς ἀπλανής, πρὸς πόλον ἐδείχθης ἀπλανής, πρὸ τῆς σῆς διώξεως, ὑπ’ αὐτῶν Νήφων Ὅσιε.
Πατέρων διάκοσμε, Ἀθωνιτῶν πανόσιε, Νήφων ἀνεδείχθης κοσμιότης, τῶν μονοτρόπων, καὶ τιμαλφὴς θησαυρός, Προδρόμου τῆς Σκήτεως σεπτός, ἧς δομήτωρ πέφηνας, ἰσουράνιε ἄνθρωπε.
Θεοτοκίον.
Ὡς κρήνην τῆς χάριτος, ἀεὶ σὲ μακαρίζομεν, Μῆτερ Προδρομίτισσα βοῶμεν· Πλῦνόν μου ῥύπον, ἀμπλακημάτων ταχύ, τοῖς νάμασι σῶν θερμῶν εὐχῶν, πρὸς Υἱόν σου αἴροντα, τὰ ἡμῶν ἁμαρτήματα.
ᾨδὴ στ΄. Τὴν θείαν ταύτην.
Τοὺς τρόπους πάλαι μιμούμενος, ὁσίων ἐν ἐσχάτοις τοῖς ἔτεσιν, αὐτῶν ἰσότιμος, ἐδείχθης καὶ ἰσοστάσιος,πνευματοφόρε Νήφων, λαμπὰς ἀσκήσεως.
Ὁδὸν ἀνύσας τὴν δύσβατον, νηστείας ἐγρηγόρσεως νήψεως, καὶ ταπεινώσεως, Νήφων μακάριε, ἐπήρθης ὕψος εἰς ἄῤῥητον, Κυρίῳ εἰς αἰῶνας, συνεπαγάλλεσθαι.
Νικήσας τὸν παναλάστορα, συντόνοις σου καμάτοις καὶ δάκρυσιν, ἄρτι ἐξέλαμψας, Νήφων ὡς πάμφωτος ἥλιος, σῆς ἀνεξικακίας, καὶ ταπεινώσεως.
Θεοτοκίον.
Πανευκλεὲς Προδρομίτισσα, τῶν ὕμνων ῥόδοις σὲ καταστέφοντες, πάντες κραυγάζομεν· Χαῖρε, τοῦ Νήφωνος κλέϊσμα, καὶ ἀρωγὸς καὶ σκέπη, καὶ θεῖον στήριγμα.
Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ Ὑπερμάχῳ.
Συντόνοις πόνοις θείαν Σκήτην συστησάμενον, σεπτοῦ Προδρόμου ἐν ταῖς παρυφαῖς τοῦ Ἄθωνος, πρὸς Ῥουμάνων ἀσκουμένων φιλοξενίαν, ἐνδιαίτημα τῆς συγχωρητικότητος, καὶ συντόνου ἐνασκήσεως τιμήσωμεν, πόθῳ κράζοντες· Χαίροις Νήφων μακάριε.
Ὁ Οἶκος.
Ἄνθρωπος Προδρομῖτα, οὐρανόφρων ἐφάνης, Ῥουμάνων νέον καύχημα Νήφων· ἰσαγγέλως γὰρ πολιτευθείς, καὶ πατήσας πάγας πτερνιστοῦ Ὅσιε, ἀρχαίου ταπεινώσει σου, διήγειρας πιστοὺς βοᾶν σοι·
Χαῖρε, ὁ γόνος τῆς Ῥουμανίας·
χαῖρε, ὁ φάρος φιλοπονίας.
Χαῖρε, τοῦ Προδρόμου δομῆτορ τῆς Σκήτεως·
χαῖρε, τοῦ Ὑψίστου ὁ φίλος ὁ γνήσιος.
Χαῖρε, ῥεῖθρον διειδέστατον προσευχῆς καρδιακῆς·
χαῖρε, βάθρον ἀδιάσειστον ἐν δεινοῖς ὑπομονῆς.
Χαῖρε, τῆς ἀκτησίας καὶ τῆς νήψεως σέλας·
χαῖρε, τῆς ἀπαθείας καὶ χρηστότητος κέρας.
Χαῖρε, φανὸς συγχωρητικότητος·
χαῖρε, σκηπτὸς ἐχθροῦ παναλάστορος.
Χαῖρε, σοφὸς ἀσκητὴς καὶ οἰκτίρμων·
χαῖρε, θερμὸς πρεσβευτὴς σῶν προσφύγων·
Χαίροις, Νήφων μακάριε.
Συναξάριον.
Τῇ ΙΓ΄ τοῦ αὐτοῦ Μηνός, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Νήφωνος τοῦ Προδρομίτου.
Ταῖς αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.
ᾨδὴ ζ΄. Οὐκ ἐλάτρευσαν.
Ῥόδων ῥαίνομεν, τοῖς ᾄσμασι καμάτους σου, οὕς ἔτλης Ὅσιε, ἐπιποθῶν ἀνελθεῖν, βαθμίδας τῆς κλίμακος, τῆς τελειώσεως, Νήφων πάνσοφε, νεολαμπῶν ἐκπύρσευμα, παμφαέστατον πατέρων.
Ὁσιότητος, πυξίον εὐφημοῦντές σε, πανηγυρίζομεν, σῆς ἀκραιφνοῦς βιοτῆς, συγχωρητικότητος, εὐχῆς καὶ νήψεως, θεῖα σκάμματα, καὶ τὸν Χριστὸν δοξάζομεν, τὸν δοξάσαντά σε Νήφων.
Δεῦτε ἅπαντες, νῦν ἄγοντες τὴν μνήμην σου, πανηγυρίσωμεν, σῆς ἀκραιφνοῦς βιοτῆς, τὰ σκάμματα Ὅσιε, πνευματοφόρητε, καὶ δοξάσωμεν, Χριστὸν τὸν σὲ δοξάσαντα, Νήφων ᾄσμασιν εὐτάκτοις.
Θεοτοκίον.
Ῥῦσαι θλίψεων, καὶ πόνων Προδρομίτισσα, τοὺς ἀνυμνοῦντάς σε, καὶ προσκυνοῦντας πιστῶς, τὴν θείαν εἰκόνα σου, τὴν ἀχειρότευκτον, παρακλήσεσι, τοῦ θεοφόρου Νήφωνος, ἀσκητοῦ πνευματοφόρου.
ᾨδὴ η΄. Παῖδας εὐαγεῖς.
Ὅλος πεπλησμένος παιδιόθεν, ὤν Πνεύματος τοῦ ἁγίου Νήφων Ὅσιε, πρόσκαιρον ἐτέλεσας, ἐν διώξει βίον σου· διὸ καὶ κατηξίωσαι, χαρᾶς τῆς κρείττονος, σὺν δήμοις φωτοφόρων Ἀγγέλων, ἐν σκηναῖς δικαίων, τῆς πόλεως τῆς ἄνω.
Μόνος ἀγογγύστως Νήφων φέρων, ἐπ' ὤμων Σταυρὸν Χριστοῦ καλῶς ὑπέμεινας, δίωξιν ἐκ Μάνδρας σου, πόνοις ἣν ἐδόμησας, ὑπὸ δολίων Ὅσιε, καὶ φαύλων τέκνων σου, Προδρόμου κατὰ πνεῦμα καὶ ἤρθης, πόλου πρὸς ἐπάλξεις, Θεῷ συμβασιλεύειν.
Ἰθυντὴρ πρὸς πόλον πέλων μάκαρ, τοῦ δήμου τῶν μοναστῶν σου Νήφων Ὅσιε, ἐν τῇ Σκήτῃ Ἄθωνος, Βαπτιστοῦ τοῦ Κτίσαντος, ἐν ἧπερ ἐνεθρόνισας, τὴν ἀχειρότευκτον, μορφὴν παγκάλου Προδρομιτίσσης, ἤγειρας πρὸς αἶνον, αὐτοὺς τῆς Θεοτόκου.
Θεοτοκίον.
Τεῖχος ἀρωγῆς καὶ προστασίας, τοῦ Νήφωνος τοῦ Ὁσίου Προδρομίτισσα, πέμψον μοι τὸ ἔλεος, σοῦ Υἱοῦ τὸ ἄμετρον, ὡς ἄγαν εὐσυμπάθητος, καὶ κατοικτείρησον, σὸν δοῦλον μεγαλύνοντα πόθῳ, σὲ εἰς τοὺς αἰῶνας, ἁγνὴ Θεοκυῆτορ.
ᾨδὴ θ΄. Ἅπας γηγενής.
Ἤνυσας καλῶς, ἐν Ἄθωνι βίον σου, Νήφων τὸν πρόσκαιρον, κέρας ὁσιότητος, ὁ συγχωρήσας, στυγνοῖς διώκαις σου, καὶ καταδείξας ἅπασι, τὰ προτερήματα, σῆς ἀμέμπτου, βιοτῆς ἰσάγγελε, τοῦ Προδρόμου δομῆτορ τῆς Σκήτεως.
Νεῦσον ταῖς ἡμῶν, θερμαῖς παρακλήσεσι, πνευματοφόρητε, Νήφων τῶν προσφύγων σου, κινήσεις παύων, σαρκὸς βοώντων σοι· Ἀκέστορ ἐνθερμότατε, ἡμῶν καὶ στήριγμα, κλονουμένων, πάντων τῷ Παντάνακτι, ὡς θυμίαμα ταύτας προσάγαγε.
Χάριτος πηγή, ἀκένωτε Ὅσιε, τῶν σῶν δεήσεων, νάμασι προσφύγων σου, κινήσεις Νήφων, σαρκὸς κατάστειλον, τῶν σοὶ βοώντων· Ὅσιε, ἡμῶν προσάγαγε, τῷ Κυρίῳ, Ἰησοῦ αἰτήματα, εὐαπόδεκτον ὥσπερ θυμίαμα.
Θεοτοκίον.
Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, ἁγνὴ Προδρομίτισσα, σὸν ἀχειρότευκτον, προσκυνοῦντες ἔκτυπον, τῆς σῆς εἰκόνος, παρακαλοῦμέν σε· Τοῦ Νήφωνος δεήσεσι, τοῦ σοὶ προσπίπτοντος, μὴ ἐλλείπῃς, δυσωποῦσα Κύριον, σὸν Υἱὸν ὑπὲρ τῶν εὐφημούντων σε.
Ἐξαποστειλάριον. Γυναῖκες ἀκουτίσθητε.
Τῆς Ῥουμανίας βλάστημα, καὶ Ἄθωνος ἀνάστημα, πόνοις καὶ κόποις ἰδίοις, κτίσαντα Σκήτην Προδρόμου, καὶ σπήλαιον οἰκήσαντα, μετὰ τὴν ἀπομάκρυσιν, ἐκ τούτου εὐφημήσωμεν, ὡς ἀρετῆς ἐκμαγεῖον, Νήφωνα πνευματοφόρον.
Θεοτοκίον.
Ἐπευλογοῦσα δούλους σου, ἀεὶ καὶ ἁγιάζουσα, τοὺς ἐκζητοῦντας σὴν χάριν, μὴ παύσῃ Θεογεννῆτορ, Παρθένε Προδρομίτισσα, ἡγιασμένον σκήνωμα, τοῦ Λόγου τοῦ Παντάνακτος, καὶ παραμύθιον θεῖον, τῶν ἐν ταῖς θλίψεσιν ὄντων.
Αἶνοι. Ἦχος πλ. δ΄. Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος !
Χαίροις, Ῥουμανίας βλάστημα, ἡσυχαστοῦ μαθητά, Εἰρηνάρχου φιλόπονε, Σέκκου Μάνδρας ἔνοικε, καὶ τοῦ ὄρους τοῦ Ἄθωνος, οἰκῆτορ θεῖε, Νήφων μακάριε, ὁ ἀνεγείρας, ἱδρώτων χεύμασι, Σκήτην περίδοξον, τοῦ Προδρόμου, ᾄσμασι νῦν μελιχροῖς, τὴν τιμῶσαν μνήμην σου, τὴν ἀεισέβαστον.
Χαίροις, ἀληθῶς φιλόκαλε, ἡσυχαστὰ ζηλωτά, διδασκάλων τῆς πίστεως, καὶ φωστήρων Ὅσιε, νεαυγῶν στερεώματος, τῆς Ἐκκλησίας, Νήφων θεόσοφε, τοῦ Παϊσίου, καὶ Νικοδήμου τε, ὧν τὴν νυχθήμερον, ἐμιμήσω ἄσκησιν καὶ προσευχήν, ὄντως ἀδιάλειπτον, πάτερ ἰσάγγελε.
Ἄστρον συγχωρητικότητος, πρὸς ἀπειθεῖς μοναστάς, καὶ δολίους διώκτας σου, Νήφων ἐκ τῆς Σκήτεως, τοῦ Προδρόμου ἣν ἵδρυσας, οἰκείοις πόνοις, φωστὴρ νεόφωτε, τῆς συμπαθείας, πρὸς πάντα ἔγγιστα, χαίροις ὁ δίωξιν, ὑπομείνας Ὅσιε ἐν προσευχῇ, ταπεινῷ φρονήματι, καὶ καρτερότητι.
Χαίροις, μοναζόντων πρότυπον, δομήτωρ ὁ θεαυγἠς, τοῦ Προδρόμου τῆς Σκήτεως, ἐν ὁρίοις Ὅσιε, Λαύρας τῆς ἐν τῷ Ἄθωνι, Ἀθανασίου, τοῦ οὐρανόφρονος, δεδιωγμένος, ὁ βίον πρόσκαιρον, Νήφων μακάριε, περατώσας ἄμεμπτε ἐγκρατευτά, ἐν σπηλαίῳ πνεῦμά σου, τείνων πρὸς Ὕψιστον.
Δόξα. Ἦχος πλ. α΄.
Τὸν ἐν ἡσυχίᾳ καὶ νήψει ἀνύσαντα τὸν βίον, Νήφωνα τὸν θεόπνευστον Προδρομίτην ἐγκωμίοις καταστέψωμεν, ὡς τῶν πάλαι ἀσκητῶν τῆς ἐρήμου ἰσοστάσιον· οὗτος γὰρ ἐν ὁσιότητι πολιτευσάμενος,
καὶ διώξεις καὶ χλευασμοὺς ὑπὸ τῶν οἴμοι, αὐτοῦ μοναστῶν ὑπομείνας, Θεῷ συνοικεῖν κατηξίωται, τῷ παρέχοντι τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.
Καὶ νῦν... Θεοτοκίον
Ναὸς καὶ πύλη ὑπάρχεις, παλάτιον καὶ θρόνος τοῦ Βασιλέως, Παρθένε πάνσεμνε, δι' ἧς ὁ λυτρωτής μου Χριστὸς ὁ Κύριος, τοῖς ἐν σκότει καθεύδουσιν ἐπέφανεν, Ἥλιος ὑπάρχων δικαιοσύνης, φωτίσαι θέλων οὓς ἔπλασε, κατ' εἰκόνα ἰδίαν χειρὶ τῇ ἑαυτοῦ. Διὸ Πανύμνητε, ὡς μητρικὴν παῤῥησίαν πρὸς αὐτὸν κεκτημένη, ἀδιαλείπτως πρέσβευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Δοξολογία Μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις.
Μεγαλυνάριον.
Νήφων Προδρομῖτα ὁ ἀκλινῶς, ἐξ οἰκείων βέλη, μοναστῶν σου κατατρωθείς, καὶ ἀρθεὶς εἰς ὕψος, τῆς ἀνεξικακίας, θεόθεν ἐκομίσω, ἄφθαρτον στέφανον.
